«Oh my God!
Oh my God!»
Αυτή τη κραυγή
την ακούσαμε δεκάδες φορές από τα στόματα απλών νεοϋορκέζων την ώρα
που έβλεπαν παγωμένοι τα αεροπλάνα να συντρίβονται πάνω στους Δίδυμους
πύργους της πόλης τους, να παίρνουν φωτιά, απελπισμένοι ένοικοι να πηδάνε
από 70 και πλέον ορόφους και ύστερα τα κτίρια να καταρρέουν μέσα σε
σύννεφο σκόνης και καπνού.
Κάποιοι είχαν
προβλέψει πως ο 21ος αιώνας θα ήταν ο αιώνας κατά τον οποίο
η θρησκεία θα είχε τον κύριο λόγο στη διαμόρφωση της νέας κοινωνίας.
Η πρόβλεψή τους επαληθεύτηκε με τον πιο δραματικό τρόπο. Η κραυγή των
νεοϋορκέζων σημάδεψε την αρχή της νέας εποχής, που καμιά αισιοδοξία
δε διαφαίνεται να τη χαρακτηρίζει: άρχισε ο πόλεμος στο Αφγανιστάν με
απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή και όλο τον πλανήτη, οι φονταμενταλιστές
του Ισλάμ και του χριστιανισμού εξοπλίζονται και απειλούν εαυτούς και
αλλήλους και άρχισαν να αλληλοσφάζονται (Νιγηρία, Ινδονησία και αλλού),
ο χημικός και βιολογικός τρόμος δεν αφήνει ανέπαφο κανένα κάτοικο του
πλανήτη όπου και αν ζει. Η παγκοσμιοποίηση σε όλο της το μεγαλείο!
Δυο κόσμοι
διαφορετικοί μεταξύ τους βρέθηκαν ξαφνικά απέναντι ο ένας στον άλλο.
Όσο και αν καταβάλλονται προσπάθειες για να μην πάρει η σύγκρουση αυτή
θρησκευτικό χαρακτήρα, ο χαρακτήρας αυτός τους επιβάλλεται. Και οι δυο
επικαλούνται τον Θεό, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο. Ο ένας βασίζει στον Θεό
την καλοπέρασή του (In
God
we
trust: στον Θεό
η εμπιστοσύνη μας, γράφει επάνω το δολάριο!), έστω και αν αυτή είναι
προϊόν αδικιών και εκμετάλλευσης, και
ο άλλος πανηγυρίζει στο όνομα του ίδιου Θεού για τα αθώα θύματα των
αεροπλάνων, των βακτηριδίων, της καταπίεσης και της εξαθλίωσης που επιβάλλουν
και ανέχονται. Σε ποιο Θεό να καταφύγουμε και ποιον να επικαλεστούμε;
Κανένας από τους θεούς στους οποίους αναφέρονται οι δυο αντίπαλοι κόσμοι,
δεν μας ικανοποιεί και δε μας κάνει.
Ήδη ξεκίνησαν
οι πρώτες προσπάθειες για συνδιάσκεψη των θρησκειών και μάλιστα απ’
την περιοχή μας. Δεν αμφιβάλουμε πως ο διάλογος, ο όποιος διάλογος,
είναι θετικό πράγμα μεταξύ των ανθρώπων και των πολιτισμών. Ποιος δε
θυμάται τις συναντήσεις υψηλού επιπέδου των θρησκειών που έγιναν στην
Ασσίζη, με πρωτοβουλία του πάπα Ιωάννη-Παύλου Β’. Εδώ, όμως, δεν έχουμε
πόλεμο θρησκειών, αλλά «παραθρησκειών». Πέρα από τα λόγια χρειάζονται
και έργα. Και όσο θα υπάρχουν καταπιεσμένοι, εκμετάλλευση ανθρώπου από
άνθρωπο, όσο θα απουσιάζει η δικαιοσύνη από τη διεθνή σκηνή και τη διπλωματία,
όσο τον αληθινό Θεό θα τον αντικαθιστούμε με τον μαμωνά, τον φανατισμό
και το μίσος του «ιερού πολέμου», η ζωή του κόσμου στον 21ο
αιώνα θα ζει κάτω από το βαρύ σύννεφο του τρόμου και της απαισιοδοξίας
όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και για το αύριο.
Η ζωή, η
χαρά και η ευτυχία βρίσκονται μόνο στον αληθινό Θεό της αγάπης.
Ξινάρα
v
Την Κυριακή 7 Οκτωβρίου, εορτή της παναγίας του Ροδαρίου πανηγύρισε
με κάθε μεγαλοπρέπεια ο Καθεδρικός ναός της Εκκλησιαστι-κής μας Επαρχίας,
αφιερωμένος στην Παναγία. Αποβραδίς, με τη συμμε-τοχή ιερέων τελέστηκε
ο πανηγυρι-κός εόρτιος Εσπερινός. Την επομένη το απόγευμα τελέστηκε
πανηγυρική Θ. Συλλειτουργία από τον Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο και
όλους τους εφημερίους της Τήνου. Κατά τη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας,
στην οποία παραστάθηκε και ο αρχιεπίσκοπος πρώην Νάξου-Τήνου κ. Ιωάννης,
έγινε η αποστολή των λαϊκών κατηχητών και ο Αρχιεπίσκοπος ανήγγειλε
τον νέο ποιμαντικό σχεδιασμό για το έτος 2001-2002. Στις ιερές Ακολουθίες
που συμπληρώνονται καθημερινά με την απαγγελία του Αγ. Ροδαρίου, έλαβαν
μέρος μεγάλος αριθμός πιστών και ευλαβών της Παναγίας από όλες τις ενορίες
της Τήνου.
Κάτω Μέρη
v
Στις 8 Σεπτεμβρίου απεβίωσε στην Καλλονή η Καρμέλλα Αλβέρτη σε ηλικία
81 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση
της ψυχής της. Τα παιδιά της ευχαριστούν όλους εκείνους που συμμετείχαν
στο πένθος τους και προσευχήθηκαν μαζί τους για την ανάπαυση της ψυχής
της.
v
Στις 20 του Οκτώβρη τέλεσαν τους γάμους των στο Κάτω Κλείσμα η Ειρήνη
Αλιμπέρτη και ο Χρήστος Μόκκας. Τους ευχόμαστε να σχηματίσουν μια χριστιανική
οικογένεια!
v
Τελέστηκαν αυτή την περίοδο τα πανηγύρια-λεγάτα του Τιμίου Σταυρού (Ρέντια),
των Αγ. Αναργύρων στο (Λιντάδος), του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (στ’ Αρφανού, Καλλονή),
τον Σπηλιώτη (Πασσάρα), του Αγ. Φραγκίσκου (Kόρης το Πύργο).
Καρδιανή
v
Για 12 μέρες στις αρχές Σεπτεμβρίου φιλοξενήθηκε στην ενορία μας ο π.
Olivier Raquez, Διευθυντής του Ρουμανικού
Ποντιφικού Κολλεγίου της Ρώμης. Αποτελεί χαρά του να επισκέπτεται σχεδόν
κάθε χρόνο τους παλαιούς του μαθητές από το Ελληνικό Κολλέγιο του Αγ.
Αθανασίου της Ρώμης, του οποίου υπήρξε Πνευματικός, Υποδιευθυντής και
Διευθυντής επί σειρά δεκαετιών. Ευχόμαστε να είναι καλά και να μας επισκεφτεί
και του χρόνου!
v
Τελέστηκε το ιδιωτικό λεγάτο του Αγ. Μιχαήλ (Πρόβαρμα).
v
Από τις 18 ως τις 23 Σεπτεμβρίου ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος έλαβε
μέρος στο Μιλάνο της Ιταλίας στο 10ο Συμπόσιο των Ευρωπαϊ-κών
Πρεσβυτερίων, μαζί με τους ππ. Ανδρέα Βουτσίνο (Αθή-να) και Ιωάννη Μαραγκό
(Σύρος). Το Συμπόσιο αυτό είχε ως θέμα μελέτης και ανταλλαγής εμπειριών
τον «Ιερέα κήρυκα της ελπίδας, μέσα στη τρίτη χιλιετία). Σύντομη περίληψη των εργασιών του Συμποσίου βλ. στη σ. 9 αυτού
του τεύχους.
Σμαρδάκιτο
v
Στις 11 Σεπτεμβρίου τελέστηκε το ιδιωτικό λεγάτο του Γενεθλίου της Θεοτόκου
στην Κάτω Κιουρά, στις 26 Σεπτεμβρίου στους Αγ. Αναργύρους, στις 11
στο ενοριακό εξωκλήσι του Αγ. Μιχαήλ (Γκντας, όπου ο κ. Ιωσήφ Φιοράντης
πρόσφερε δείπνο σε όλους τους φιλέορτους) και στις 19 Οκτωβρίου στο
ιδιωτικό εξωκλήσι του Αγ. Μιχαήλ (χωριό)
Ταραμπάδος
v
Στις 29 Σεπτεμβρίου γιορτάσαμε τον προστάτη της ενορίας μας Αρχάγγελο
Μιχαήλ. Αποβραδίς ο εφημέριος τέλεσε τον εόρτιο Εσπερινό και την επομένη
την πανηγυρική Θ. Λειτουργία με τη συμμετοχή πολλών πιστών από διάφορες
ενορίες της Τήνου.
v
Στις 5 Οκτωβρίου τελέστηκε το ιδιωτικό λεγάτο στο ναό του Αγ. Φραγκίσκου,
ιδιοκτησίας κ. Μάριου Δελλατόλα, με τη συμμετοχή πολλών πιστών από διάφορες
ενορίες του νησιού.
v
Στις 18 Οκτωβρίου τελέστηκε το ενοριακό λεγάτο του Αγ. Λουκά στο ενοριακό
κοιμητήριο.
Χώρα
v
Στις 15 Ιουνίου απεβίωσε ο Ιωάννης Άνδροβικ σε ηλικία 77 ετών και ετάφη
στην Καλλονή. Στις 11 Ιουλίου απεβίωσε η Kathleen Louise Flynn (ΗΠΑ)
σύζυγος Γρηγορίου Κανακάρη. Ας έχουν αιώνια ανάπαυση η ψυχή τους!
v
Στις 14 Ιουλίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος η Μαρία-Ελένη-Αδριανή
Gizzi του Λορέντζο και της Κλαίρης από την Ιταλία. Στις 18 Αυγούστου
έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Αντώνιος Βιδάλης του Ζαχαρία και
της Μαρίας. Το Μυστήριο τέλεσε ο ιεροδιάκονος κ. Στανίσλαος Στουραϊτης.
Στις 22 Σεπτεμβρίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος η Γεωργία Παλαμάρη
του Μάρκου και της Καλλιρρόης. Στις 29 Σεπτεμβρίου έλαβε το Μυστήριο
του Βαπτίσματος η Σοφία Ανδριώτη του Σωτήρη και της Αναστασίας. Στους
ευτυχείς γονείς ευχόμαστε να τους ζήσουν τα παιδιά τους και μια μέρα
να τα χαρούν ώριμους χριστιανούς!
v
Την 1η Ιουλίου τελέστηκε με κάθε μεγαλοπρέπεια η εορτή της
Αγ. Δωρεάς του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου και η καθιερωμένη
περιφορά μέχρι το ναό του Αγ. Αντωνίου, συνοδεία της Φιλαρμονικής του
Ι. Ι. Ευαγγελιστρίας. Προηγήθηκε Ιερά Συλλειτουργία από τον Αρχιεπίσκοπό
μας και πολλούς ιερείς. Τους ύμνους της; Θ. Λειτουργίας έψαλλε η χορωδία
του ενοριακού ναού της Ευαγγελίστριας Ερμουπόλεως Σύρου και το εκκλησίασμα.
Στο τέλος της περιφοράς ο Αρχιεπίσκοπος απηύθυνε ομιλία στους πιστούς
ευχαριστιακού και ενωτικού περιεχομένου. Ακολούθησε δεξίωση στην αίθουσα
του Πνευματικού Κέντρου του Αγ. Αντωνίου.
v
Στις 2 Αυγούστου τελέστηκε στον ναό του Αγ. Φραγκίσκου η εορτή των Ευχαριστιών.
Την παραμονή τελέστηκε η Ακολουθία της Παναγίας και την επομένη αρχιερατική
Θ. Λειτουργία κατά την οποία ευλογήθηκαν τα αγροτικά προϊόντα.
v
Από τις 17 ως τις 19 Σεπτεμβρίου τελέστηκε στην ενορία μας 3ήμερο προσκύνησης
του Αγιοτάτου Μυστηρίου για την ειρήνη του κόσμου.
Ποταμιά
Στις 16 Ιουλίου πανηγύρισε ο ενοριακός ναός της
Παναγίας του Καρμήλου. Την παραμονή τελέστηκε ο εόρτιος Εσπερινός και
την επομένη Αρχιερατικό Συλλείτουργο με τη συμμετοχή του ιεροδιακόνου
κ. Στανίσλαου Στουραϊτη.
Κουμάρος
v
Αποτελεί ιδιόμορφη περίπτωση η ενοριακή αίθουσα του χωριού μας. Μικρή
και περιποιημένη είναι πάντα ανοιχτή σε κάθε περαστικό, Έλληνα ή ξένο,
που περνά από το χωριό μας. Ο καθένας σερβίρεται μόνος του απ’ τα αναψυκτικά
όπου διαθέτει το μπαρ και ό,τι άλλο υπάρχει και αφήνει το αντίτιμο στο
ταμείο. Τις Κυριακές, τους καολαιρινούς μήνες, μετά τη Θ. Λειτουργία
όλοι οι πιστοί κατεβαίνουμε στη λέσχη, αν δεν τη βρούμε κατηλλημένη
από περαστικούς που πηγαίνουν από τον Τριπόταμο στη Βωλάξ με τα πόδια
και περνούν από το χωριό μας ύστερα από τη συμβουλή που τους δίνει το
βιβλίο-οδηγός τους. Συζητούμε μαζί τους, απορούν και θαυμάζουν για την
πίστη και την πιστότητα του λαού μας. Οι Έλληνες επισκέπτες μας ομολογούν
πως πουθενά στην Ελλάδα δεν έχουν συναντήσει τέτοιου είδους αναψυκτήριο
και ευχάριστα απορούν όταν μαθαίνουν πως υπάρχουν Έλληνες Καθολικοί
στο «νησί της Παναγίας».
Κέχρος
v
Την τιμητική του έχει ο Κέχρος κάθε τέλος του Σεπτέμβρη. Στις 24 πανηγύρισε
ο ενοριακός μας ναός αφιερωμένος στην Παναγία της Ξεσκλαβώτρα. Τόσο
στον Εσπερινό όσο και στο πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο πολλοί
ήταν οι ευλαβείς που προσέτρεξαν στην Παναγία που ξεσκλαβώνει απλό κάθε
είδους δουλείας. Ενώσαμε τις προσευχές μας και με όλους τους πιστούς
που είχαν συγκεντρωθεί στη Φανερωμένη της Σύρου υπέρ της ειρήνης του
κόσμου.
v
Την Τετάρτη 26 του μηνός πανηγύρισε ο ναός των Αγ. Αναργύρων, κέντρο
ευλαβείας για τους πιστούς όλης της περιοχής των Πάνω Μερών και στις
28 Σεπτεμβρίου πανηγύρισε ο πρώην καθολικός ενοριακός ναός της Μέσης
αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Κώμη
v
Απεβίωσε στις 26 Αυγούστου και κηδεύτηκε την επομένη ο Γεώργιος Πρελορέντζος.
Επίσης απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου και κηδεύτηκε την επομένη ο Ιωσήφ
Ρουγγέρης. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής τους.
v
Πανηγύρισε με κάθε επισημότητα στις 29 Αυγούστου η ενοριακή κοινότητα
το μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη. Την παραμονή τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός
και ανήμερα της εορτής Αρχιερατική Θ. Λειτουργία από τον Σεβασμιότατο
π. Νικόλαο Πρίντεζη με τον οποίο συλλειτούργησαν οι σεβαστοί πατέρες
Φραγκίσκος Βιδάλης, Ρόκκος Ψάλτης, Γεώργιος Ανδριώτης, Αντώνης Φόνσος,
Ιωάννης Βουτσίνος, Σεβαστιανός Φρέρης, Ριχάρδος Ταράσκιεβιτς, και ο
Ιεροδιάκονος Στανίσλαος Στουραΐτης.
v
Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 7 Σεπτεμβρίου στο Εξωκλήσι της
Παναγίας της Λουριανής, στις 13 Σεπτεμβρίου στο Εξωκλήσι του Γενεθλίου
της Θεοτόκου. Στις 14 Σεπτεμβρίου τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός στον
Ενοριακό Ναό προς τιμή της Παναγίας της Πονεμένης και στις 15 Σεπτεμβρίου
πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Επίσης στις 26 Σεπτεμβρίου τελέστηκε πανηγυρική
Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων και στις 18 Οκτωβρίου,
προς τιμή του Αγίου Ευαγγελιστή Λουκά, στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου.
v
Πανηγύρισε στις 12 Σεπτεμβρίου ο Ναός αφιερωμένος στο Όνομα της Θεοτόκου.
Την παραμονή τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός και ανήμερα της εορτής
πανηγυρική Θ. Λειτουργία από τον Εφημέριο.
Αγάπη
v
Την 1η Σεπτεμβρίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Φραγκίσκος Πρελορέντζος
του Ελευθερίου και της Μαρίας-Τομαζίνας. Προσευχόμαστε ώστε η Χάρη του
Θεού να το συνοδεύει πάντοτε.
v
Τελέστηκε
πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 8 Σεπτεμβρίου στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου
αφιερωμένο στο Γενέθλιο της Θεοτόκου, στις 11 Σεπτεμβρίου στο Εξωκλήσι του Γενεθλίου της Θεοτόκου στη
Γρασσή, στις 17 Σεπτεμβρίου στο
v
εξωκλήσι
της Αγίας Σοφίας, στις 27 Σεπτεμβρίου στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Αναργύρων,
και στις 8 Οκτωβρίου στο Εξωκλήσι της Παναγίας του Ροδαρίου στο Σκλαβοχωριό.
v
Την περίοδο
αυτή ξεκίνησαν οι εργασίες ριζικής ανακαίνισης του οικήματος δίπλα στον
Ενοριακό Ναό και η διαμόρφωσή του σε Πρεσβυτέριο της Ενορίας.
v
Επίσης
με προσωπική προσφορά εργασίας σηκώθηκε όλη η αυλή του Ενοριακού Ναού
που παρουσίαζε πολλά προβλήματα εξαιτίας της υγρασίας που είχε εισχωρήσει
στους γύρω χώρους. Αφαιρέθηκαν τα κομμάτια από μπετό που είχαν μπει
στη θέση των στεγαδιών της καμάρας και αντικαταστάθηκαν με νέα στεγάδια
ώστε και πάλι η καμάρα να αποκτήσει την παραδοσιακή της ομορφιά. Σε
λίγο καιρό θα πέσει η νέα οπλισμένη πλάκα και θα τοποθετηθούν και πάλι
τα παλιά μάρμαρα της αυλής.
v
Το Ενοριακό
Συμβούλιο ευχαριστεί όλους εκείνους που με την προσωπική τους εργασία
και την οικονομική τους προσφορά βοήθησαν στην πραγματοποίηση όλων αυτών
των εργασιών.
v
Μετά την
ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης στο εσωτερικό του εξωκλησιού της
Αγίας Ιουλιανής ολοκληρώνονται και οι εργασίες του ελαιοχρωματισμού
του.
v
Επίσης
ανακαινίζεται ριζικά και το Εξωκλήσι της Αγίας Ελένης. Οι σοβάδες είναι
προσφορά του συνεργείου των Ιωάννη Δελατόλα, Πολύκαρπου Δελατόλα και
Ματθαίου Αρμακόλλα, τους οποίους και ευχαριστούμε.
v
Το Ενοριακό
Συμβούλιο ευχαριστεί τους κκ. Μήτση Ιάκωβο, Μήτση Ι. Ανδρέα, Αρμακόλλα
Ιωάννη, Μήτση Α. Ανδρέα που πρόσφεραν την νέα εξώπορτα του Κοιμητηρίου
στη μνήμη Ελένης Πιπέρη.
Βρυσί
Συνεχίζονται οι εργασίες στους χώρους του Προσκυνητηρίου.
Ολοκληρώθηκε ο ελαιοχρω-ματισμός του Ναού της Ευρέσεως, του πρώτου Ναού
του Προσκυνήματος, του Επιτροπικού, των χώρων κάτω από τον αύλιο χώρο
του Κεντρικού Ναού, των χώρων υγιεινής καθώς και των βοηθητικών χώρων
του Ναού της Παναγίας (Σκευοφυλάκιο, χώρος των εξομολο-γητηρίων και
του πρόναου). Η Επιτροπή του Προσκυνήματος ευχαριστεί όσους ενισχύουν
την ολοκλήρωση των εργασιών αυτών με την οικονομική τους βοήθεια.
Χίος
Την περίοδο Σεπτέμβριο-Οκτώβριο
επισκέ-φτηκαν τις ενορίες του Αγ. Νικολάου της Χίου και της Παναγίας
της Μυτιλήνης, ο Αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος συνοδευόμενος από τον π.
Ριχάρδο Ταράσκιεβιτς, ο π. Νικόλαος Ψάλτης και ο π. Αντώνιος Φόνσος.
Αδ. Ουρσουλίνες
Το Σάββατο 20 Οκτωβρίου στο παρεκκλήσιο της Ι. Μονής
των Αδ. Ουρσουλινών στα Λουτρά τελέστηκε Αρχιερατική Θ. Λειτουργία προς
τιμήν της προστάτισσας του τάγματος Αγ. Ούρσουλας που τιμά η Εκκλησία
τη μνήμη της. Έλαβαν μέρος ιερείς, κατηχητές και παιδιά του Κατηχητικού
Κέντρου των Λουτρών.
Νεολαία
Την Κυριακή 21
Οκτωβρίου η ΣΕΚΑΝΝΤ πραγματοποίησε στην ενοριακή αίθουσα της Κώμης παντηνιακή
συνάντηση της νεολαίας για να ανακοινωθεί και να συζητηθεί το πρόγραμμα
της ποιμαντικής χρονιάς για τη νεολαία για το έτος 2001-2002. Ανάμεσα
στα διάφορα ενδιαφέροντα του προγράμματος να σημειώσουμε το την παγκόσμια
συνάντηση των νέων με τον πάπα Ιωάννη-Παύλο Β’ στο Τορόντο του Καναδά
(Ιούλιος 2002).
ø ø ø
Τόσο η λέξη αραβική λέξη «Τζιχάντ» όσο και η αντίστοιχη ελληνική μετάφρασή
της «Ιερός Πόλεμος», μας ήταν γνωστή τα τελευταία χρόνια, αλλά με τα
πρόσφατα τρομοκρατικά και πολεμικά γεγονότα, πέρασαν στη καθημερινή
παγκόσμια δημοσιογραφική φρασεολογία των καναλιών και των εφημερίδων,
έτσι ώστε να γίνει μέρος και της δικής μας ορολογίας.
Είναι, λοιπόν, καλό και χρήσιμο να κάνουμε μια γρήγορη αναφορά στο ιστορικό
φαινόμενο του «ιερού πολέμου», ώστε να το τοποθετήσουμε μέσα στη παγκόσμια
ιστορία και στην ιστορία των θρησκειών και να γνωρίζουμε σε τι αναφέρονται
αυτοί που χρησιμοποιούν αυτούς τους όρους.
Χρειάζεται να πούμε, πως κάθε πόλεμος, επειδή δεν είναι τίποτε άλλο από την
αφαίρεση ανθρώπινης ζωής, κάτι που υποσυνείδητα αντιβαίνει και συγκρούεται
με την ανθρώπινη συνείδηση και ευαισθησία ως πολλαπλός φόνος, έχει επενδυθεί
από τις αρχές της ανθρωπότητας, με κάποιο «ιερό» χαρακτήρα, αφού ο άνθρωπος
σφετερίζεται ένα θεϊκό δικαίωμα, εκείνο της αφαίρεσης της ζωής. Αυτός
ο συσχετισμός ιερού και πολέμου απαντάται σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς
και θρησκείες, προκειμένου να ηρεμήσει και να ησυχάσει τις συνειδήσεις
των στρατιωτών, που πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτό το θεϊκό δικαίωμα
και έτσι να απαλείψουν τις τύψεις, τόσο τη στιγμή του φόνου, όσο και
αργότερα. Τους δίνει την ψεύτικη διαβεβαίωση πως ενεργούν εν ονόματι
και στη θέση του θεού ή και υπέρ αυτού. Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα,
τα δικά μας «Ίτε παίδες Ελλήνων... ελευθερούτε θεών τε πατρώων έδη...»,
«υπέρ βωμών και εστιών» και για «την πίστη την αγία και της
πατρίδας την ελευθερία» κ.ο.κ. Να μη ξεχνούμε πως και οι αρχαίοι
Έλληνες είχαν τους ιερούς των πολέμους με τις αμφικτυονίες.
Δεν άλλαξαν από τότε τα ιδανικά για τα οποία πολεμούσαν και σκοτώνονταν οι
άνθρωποι μεταξύ τους... Οι κατακτητές, συνήθως, όταν κυριαρχούσαν, γκρέμιζαν
τους ναούς των ηττημένων θεών και οικοδομούσαν ιερά στις δικές τους
θεότητες ή ιδιοποιούνταν τους ιερούς χώρους για τις δικές τους λατρείες.
Αυτό συνεχίστηκε και συνεχίζεται. Το διαπιστώνουμε και στους ιερούς
πολέμους του Ισραήλ εναντίον των αντιπάλων τους, στην Παλαιά Διαθήκη.
Ο πόλεμος, λοιπόν, είτε από την πλευρά των επιτιθέμενων ή από την πλευρά
των αμυνόμενων, είχε «ιερό» χαρακτήρα.
Στην εποχή του χριστιανισμού τα πράγματα δεν άλλαξαν. Αν και οι χριστιανοί
δεν κατείχαν κάποιο ιερό κείμενο που να τους προτρέπει σε ιερό πόλεμο,
αντίθετα μάλιστα, αφού το Ευαγγέλιο είναι ένας λόγος αγάπης, όταν βρέθηκαν
στην εξουσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, δε συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά
από τους ειδωλολάτρες προκατόχους τους: γκρέμισαν τα ιερά των εθνικών
ή τα ιδιοποιήθηκαν (πρβλ. τον Παρθενώνα κ. ά.). Όταν, μάλιστα, οι Πέρσες
κυρίεψαν την Παλαιστίνη και πήραν το Τίμιο Ξύλο του Σταυρού, όχι για
να το βεβηλώσουν, αλλά για να το προσφέρουν στη χριστιανή βασίλισσά
τους, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεκίνησε τον πρώτο χριστιανικό ιερό πόλεμο.
Ανάλογους πολέμους έζησε η Ανατολή κατά τη διάρκεια όλης της ιστορίας
της: εναντίον των αιρετικών, εναντίον των εθνικών και εναντίον των Αράβων.
Η χριστιανική Δύση μιμήθηκε άριστα την Ανατολή. Ο πόλεμος του βασιλιά Κάρολου
Μαρκέλλου εναντίον των Αράβων στη Γαλλία, οι Σταυροφορίες εναντίον των
«απίστων» μουσουλμάνων στην Παλαιστίνη, οι πολυετείς πόλεμοι μεταξύ
καθολικών και διαμαρτυρομένων αργότερα στη κεντρική Ευρώπη, δεν είναι
παρά μερικές από τις εκδηλώσεις «ιερού πολέμου» των χριστιανών. Όλοι
ήθελαν, κατά τα λεγόμενά τους, να υπερασπίσουν τα δίκαια του Θεού! Συχνά,
μάλιστα, ενέπλεκαν τον Θεό με τέτοιο αισχρό τρόπο, όπως στις θεοδικίες
και στις μονομαχίες, που διερωτάται κανείς αν υπήρχε ίχνος θρησκευτικής
ειλικρίνειας στις προθέσεις τους. Είχαμε, λοιπόν, μια χρησιμοποίηση
του Θεού, στα σχέδιά τους, που ήταν επενδυμένα με θρησκευτικό (οπότε
ιερό) χαρακτήρα, αλλά συχνά άλλα συμφέροντα και άλλες βλέψεις κρύβονταν
πίσω τους.
Οι μουσουλμάνοι διδάσκονται τον «ιερό πόλεμο» απευθείας μέσα από το ιερό τους
βιβλίο, το Κοράνι, σε αντίθεση με τους χριστιανούς, οι οποίοι μη βρίσκοντας
κάποια, έστω και έμμεση, αναφορά στο
Ευαγγέλιο για «ιερό πόλεμο», χρησιμοποίησαν όλες τις αντίστοιχες αναφορές
της Π. Διαθήκης για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Οι μουσουλμάνοι
έχουν απευθείας στο Κοράνι τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε πιστούς και
σε απίστους και η σχέση μεταξύ των δυο αυτών αντίθετων συνασπισμών διαφαίνεται
πάντοτε ως εχθρική. Μόνο η σχέση φόρου υποτελείας των απίστων, μπορεί
να φέρει ένα είδους ειρήνης μεταξύ τους. Στο Κοράνι, μάλιστα, υπάρχει
ειδικό κεφάλαιο για τον Ιερό πόλεμο, τη «Τζιχάντ».
Όμως, τα κείμενα αυτά του Κορανίου, που επικαλούνται οι φονταμενταλιστές μουσουλμάνοι
για να δικαιολογήσου ότι ενεργούν σύμφωνα με την εντολή που έλαβαν από
τον Θεό μέσω του Κορανίου, επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Έτσι, όπως
λένε οι μετριοπαθείς μωαμεθανοί, τα κείμενα που αναφέρονται στον ιερό
πόλεμο δεν έχουν υλικό χαρακτήρα, αλλά πνευματικό, δηλαδή δεν διακηρύττουν
τον πόλεμο εν ονόματι του Θεού εναντίον όλων εκείνων που δεν είναι μουσουλμάνοι.
Το Κοράνι, λένε, αναφέρεται στον εσωτερικό ιερό πόλεμο που πρέπει να
διεξαγάγει ο κάθε πιστό μέσα του, προκειμένου να νικήσει ό,τι το κακό
υπάρχει και όποιον πειρασμό προσπαθεί να τον απομακρύνει από τον δρόμο
του Αλλάχ.
Η αλήθεια είναι πως τα κείμενα αυτά, γραμμένα σε άλλες εποχές και σε άλλες
καταστάσεις, επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Ο καθένας, βέβαια, διαλέγει
εκείνη που ταιριάζει περισσότερο στις αντιλήψεις του και στη ψυχοσύνθεσή
του. Οι φονταμενταλιστές, ανάμεσα στους οποίους εκδηλώθηκαν και οι τρομοκράτες,
ερμηνεύουν τα κείμενα κατά λέξη, χωρίς να τους δίνουν πνευματική διάσταση,
αλλά απλώς υλική. Εκεί που ενδεχομένως ο Μωάμεθ έδινε πνευματική σημασία
σε μια έκφραση, οι φονταμενταλιστές παίρνουν τις εκφράσεις του κατά
λέξη και προσπαθούν να εφαρμόσουν τις εντολές του Κορανίου στη ζωή τους
και να τις επιβάλλουν στη διεθνή πολιτική ζωή. Το φαινόμενο αυτό δεν
είναι αποκλειστικό του μουσουλμανισμού. Και οι χριστιανοί φονταμενταλιστές
το ίδιο κάνουν, έστω και αν δεν φτάνουν σε αντίστοιχα ακραία φαινόμενα.
Όμως, είναι πολύ εύκολο και για ένα χριστιανό φονταμενταλιστή με διαταραγμένη
ψυχολογική ισορροπία και με χαμηλού επιπέδου παιδεία, να φτάσει σε ανάλογες
εγκληματικές πράξεις. Φτάνει να ρίξουμε μια ματιά σε ό,τι έχει συμβεί
επανειλημμένα με ορισμένους φανατικούς αιρετικούς που οδήγησαν πολλούς
οπαδούς τους στην αυτοκτονία. Δευτερεύοντες λόγοι και μόνο δεν έχουν
επιτρέψει να έχουμε ένοπλους Ταλιμπάν και μουτζαχεντίν στον χριστιανικό
χώρο, τουλάχιστο στην εποχή μας...
Ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τους χριστιανούς σε ιερούς πολέμους. Ο κύριος
λόγος ήταν ένας, η θεοκρατία. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, άμεσα ή έμμεσα,
ο θεσμός της Εκκλησίας μέσα σε ένα κράτος είχε ταυτιστεί όχι απλώς με
την πολιτική εξουσία, αλλά στην πίστη των κρατούντων και των υπηκόων
τους είχε ταυτιστεί η Βασιλεία του Θεού με τον θεσμό της Εκκλησίας.
Με άλλα λόγια, η Βασιλεία του Θεού αποκτούσε υλικό χαρακτήρα και ενσαρκωνόταν
κατά τρόπο αποκλειστικό σε μια συγκεκριμένη ανθρώπινη ιστορική κοινωνία.
Όταν κάποιος φτάσει σε μια τέτοια ταύτιση, φαντάζεται τον εαυτό του
στρατιώτη του Θεού, που πρέπει να πολεμήσει και να εξουδετερώσει
όποιον θέτει σε κίνδυνο αυτή την κοινωνία. Δε χρειάζεται καν να του
δώσει ένας άλλος την εντολή εξόντωσης του εχθρού, αλλά πιστεύει πως
τις εντολές τις παίρνει κατευθείαν από τον Θεό, χωρίς ενδιάμεσες διασυνδέσεις.
Σε περίπτωση που τέτοιοι σύνδεσμοι υπάρχουν (θρησκευτικοί αρχηγοί της
ομάδας ή της Εκκλησίας), τότε είναι εκείνοι που δίνουν το σύνθημα για
το ξεκίνημα του ιερού πολέμου και συντονίζουν τις επιθέσεις.
Όμως, η Εκκλησία δεν αποτελεί την ενσάρκωση της Βασιλείας του Θεού. Η Βασιλεία
του Θεού, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, γίνεται αποδεκτή με την καρδιά ενός
παιδιού (Μκ 10, 14-15) και ταυτίζεται με την αποδοχή του Ιησού Χριστού
και πολίτες της είναι οι φτωχοί, οι πράοι, οι ειρηνοποιοί, όσοι υποφέρουν
(Μακαρισμοί). Τη Βασιλεία του Θεού ο πιστός μπορεί να τη ζήσει εσωτερικά,
στο ιστορικό παρόν, στην καρδιά του και θα βρει την ολοκλήρωσή της μόνο
στο εσχατολογικό μέλλον. Πράγματι, η Βασιλεία του Χριστού δεν ανήκει
στον ιστορικό αυτόν κόσμο (Ιω 18, 36), αλλά ολοκληρώνεται στην αιώνια
ζωή.
Ο ιερός πόλεμος του πιστού έχει ανάγκη μόνο από πνευματικά όπλα (Εφ 6, 13-17).
ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΠΙΣΗ
ΤΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ
Η χριστιανική οικογένεια αποτελεί τη βάση και το κύτταρο
της κοινότητας της Εκκλησίας, και μάλιστα ο Απόστολος Παύλος δε διστάζει
να την ονομάζει «κατ’ οίκον Εκκλησία» (1 Κορ 16,19). Ο θεσμός της χριστιανικής
οικογένειας, όμως, διέρχεται μια συνεχώς αυξανόμενη κρίση μέσα στον
σύγχρονο κόσμο που δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστο και τον τόπο μας. Αυτό
το γεγονός μας ωθεί ώστε να λάβουμε ορισμένες ποιμαντικές αποφάσεις
με σκοπό να υποβοηθήσουν τους νέους που προετοιμάζονται να συνάψουν
γάμο, ώστε το μέγα αυτό Μυστήριο να τελείται μέσα στο πνεύμα του Ευαγγελίου
και έτσι ο Ιησούς Χριστός να αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα αναπτύσσεται
η κάθε οικογένεια την οποία ιδρύουν οι πιστοί μας.
Ύστερα από πρόταση της 8ης Τοπικής Συνόδου της
Εκκλησίας Νάξου-Τήνου, αλλά ακολουθώντας και την εμπειρία και άλλων
τοπικών Εκκλησιών του εξωτερικού και της πατρίδας μας, αποφασίσαμε να
εγκαινιάσουμε από τη νέα ποιμαντική χρονιά 2001-2002 τον θεσμό της συστηματικής
προετοιμασίας των μελλονύμφων.
Ύστερα από μελέτη μαζί με το Πρεσβυτέριό μας του νέου αυτού
θεσμού, αλλά λαβαίνοντας υπόψη και την εμπειρία άλλων τοπικών Εκκλησιών,
ορίζουμε:
2.
Οι μελλόνυμφοι θα κατηχούνται
στον Λόγο του Θεού, τη διδασκαλία και το ισχύον Κανονικό Δίκαιο της
Καθολικής Εκκλησίας, αναφορικά με τον θεσμό του γάμου και της χριστιανικής
οικογένειας. Απαραίτητη θεωρείται και η αναφορά σε βιώματα και σε εμπειρίες
χριστιανικών οικογενειών, σχετικά με την κοινή ζωή των συζύγων και την
ανατροφή των παιδιών τους.
3.
Η κατήχηση και προετοιμασία
αυτή δεν αποσκοπούν στο να αντικαταστήσουν την προετοιμασία που έκαναν
με ιδιαίτερο ζήλο οι εφημέριοι, η οποία παραμένει υποχρεωτική και συμπληρωματική.
Πράγματι, παραμένει καθήκον του κάθε εφημερίου η ετοιμασία των δικαιολογητικών
του γάμου και η προετοιμασία, από κοινού με τους μελλόνυμφους, της Ακολουθίας
του Μυστηρίου.
4.
Ο νέος θεσμός της προετοιμασίας
καθίσταται υποχρεωτικός για όλους τους μελλονύμφους, στο τέλος της οποίας
θα χορηγείται «Βεβαίωση» συμμετοχής στις κατηχήσεις, η οποία θα είναι
και απαραίτητη για τον εφημέριο ώστε να φροντίσει την έκδοση της άδειας
του γάμου στην οποία και θα επισυνάπτεται.
5.
Ως χρόνος κατήχησης των
μελλονύμφων ορίζονται δυο περίοδοι μέσα στο έτος: Οκτώβριος-Νοέμβριος
και Μάρτιος-Απρίλιος. Οι ημερομηνίες και ο τόπος που θα πραγματοποιούνται,
θα δημοσιεύονται στα Τ. Μ. και θα ανακοινώνονται εγκαίρως σε όλες τις
ενορίες.
6.
Ο θεσμός αυτός είναι υποχρεωτικός
και για τους δυο μελλονύμφους που σκοπεύουν να τελέσουν μικτό γάμο.
7.
Οι εφημέριοι παρακαλούνται
να ενημερώνουν εγκαίρως τα άτομα που σκοπεύουν να τελέσουν το γάμο τους
ώστε να συμμετέχουν σ’ αυτή την υποχρεωτική και χρήσιμη προετοιμασία.
8.
Εξαίρεση από τον παραπάνω
κανόνα δεν μπορεί να υπάρξει, παρά μόνο για πολύ σοβαρούς λόγους και
γραπτή άδεια που θα χορηγεί ο Αρχιεπίσκοπος.
9.
Για τους μελλόνυμφους
που προέρχονται από μέρη που δεν ανήκουν στην Εκκλησιαστική μας Επαρχία,
θα ισχύει ό,τι ισχύει στην Εκκλ. Επαρχία από την οποία προέρχονται.
Μπορούν να προσκομίζουν Βεβαίωση ότι παρακολούθησαν τις κατηχήσεις προετοιμασίας
στον τόπο τους.
10.
Τα παραπάνω ισχύουν για όλα τα μέλη των Ενοριών της Τήνου,
ενώ για τα μέλη των Ενοριών των υπόλοιπων νησιών, για την προετοιμασία
των μελλονύμφων θα προβλέπει ο οικείος εφημέριος.
11.
Το παρόν Επισκοπικό Διάταγμα θα ανακοινωθεί από όλους τους
εφημερίους κατά τη διάρκεια της τέλεσης της ενοριακής Ευχαριστίας, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2001.
Το παρόν Επισκοπικό Διάταγμα
τίθεται σε ισχύ από σήμερα, 18 Οκτωβρίου 2001, ημέρα Εορτής του Αγίου
Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά, προς δόξα του Θεού και μεγαλύτερο πνευματικό όφελος των πιστών μας.
+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος
10ο
ΣΥΜΠΟΣΙΟ
ΤΟΥ «ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ
ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΙΩΝ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»
Από τις 18 ως τις 23 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο Triuggio (Μιλάνο Ιταλίας) το τριετές 10ο Συμπόσιο των εκπροσώπων του καθολικού εφημεριακού
κλήρου της Ευρώπης. Ο ακριβής τίτλος είναι «Συμβούλιο των Επιτροπών
των Πρεσβυτέρων της Ευρώπης». Πρόκειται για ένα αναγνωρισμένο Οργανισμό
του εφημεριακού κλήρου που αποβλέπει στη συνεργασία μεταξύ των εφημερίων
όλης της Ευρώπης προκειμένου η ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών μεταξύ
των ιερέων να προωθήσει τη διακονία που προσφέρουν στον λαό του Θεού.
Συνολικά έλαβαν μέρος 87 εκπρόσωποι Συνδέσμων του εφημεριακού κλήρου από 22
ευρωπαϊκές χώρες: Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδία, Ολλανδία,
Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ελβετία, Τσεχία, Ουγγαρία, Αυστρία, Γερμανία,
Αλβανία, Ουκρανία, Βουλγαρία, Ισπανία, Σλοβενία, Κροατία, Μάλτα, Πολωνία
και Ελλάδα (οι ππ. Γιάννης Μαραγκός, Ανδρέας Βουτσίνος και Μάρκος Φώσκολος).
Κατά τη διάρκεια των ημερών του Συμποσίου, όλοι οι συμμετέχοντες προσευχήθηκαν,
μελέτησαν και μοιράστηκαν τις σκέψεις τους και τις εμπειρίες τους πάνω
στο θέμα της ελπίδας. Παρά τις διαφορές που υπήρχαν σε εμπειρίες, σε
νοοτροπίες, σε πολιτισμούς και σε αντιλήψεις, υπήρξε έντονο το πνεύμα
της ευαγγελικής κοινωνίας, αφού όλοι είχαν πλήρη συνείδηση ότι οικοδομούν
στην Ευρώπη και στην παγκόσμια Εκκλησία γενικότερα. Η κλήση των ιερέων
τους προσκαλεί σε μια μοναδική ελπίδα, αφού ένας είναι ο Θεός, ένα το
Σώμα στο οποίο έχουν κληθεί και ένα το Πνεύμα που τους διαποτίζει (Εφ
4, 4).
Το φετινό Συμπόσιο είχε ως κύριο θέμα μελέτης «Ο ιερέας, φορέας της ελπίδας»,
ένα θέμα που είχε οριστεί από ένα χρόνο τώρα, αλλά που αποδείχτηκε ιδιαίτερα
επίκαιρο μετά τα τελευταία γεγονότα που διαμόρφωσαν ένα κλίμα φόβου
και αβεβαιότητας σε όλη την ανθρωπότητα. Έγινε πράγματι μνεία του κλίματος
που επικρατεί σήμερα παγκοσμίως και μνημονεύθηκαν και οι δυο καθολικοί
ιερείς που βρήκαν τραγικό θάνατο στην τρομοκρατική επίθεση στη Ν. Υόρκη.
Ο ένας ήταν επιβάτης σε ένα από τα αεροπλάνα που έπεσαν στους δίδυμους
πύργους και ο άλλος ήταν εφημέριος των πυροσβεστών που εργαζόταν μαζί
τους αμέσως μετά την επίθεση και καταπλακώθηκε όταν κατέρρευσαν τα δυο
κτίρια.
Κατά τη διάρκεια του Συμποσίου έγιναν εισηγήσεις από 8 ιερείς καθηγητές που
προέρχονταν από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και οι οποίοι ασχολήθηκαν
με τις διάφορες παραμέτρους της ζωής του εφημεριακού κλήρου: ο ιερέας
και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει (κοινωνιολογική προσέγγιση), ο
ιερέας και η μυστηριακή του ταυτότητα (δογματική προσέγγιση), ο ιερέας
και ανθρώπινη διάστασή του (θεραπευτική προσέγγιση), ο ιερέας, η αποστολή
του και η πνευματική του ζωή. Έγιναν αναφορές στον τρόπο της ιερατικής
διακονίας μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς, στις
σχέσεις εφημερίου και διαφόρων ηλικιών, στη συμμετοχή των λαϊκών στην
ποίμανση της ενορίας, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ιερέας
στην προσωπική του ζωή. Το επίπεδο των εισηγήσεων που συνοδευόταν από
διαφάνειες και ηλεκτρονικές παρουσιάσεις, ήταν ιδιαίτερα προσεγμένες
και υψηλού επιπέδου. Υπήρχε και ταυτόχρονη μετάφραση από ειδικευμένο
προσωπικό στις τέσσερις επίσημες γλώσσες του Συμποσίου (ιταλικά, γερμανικά,
αγγλικά και γαλλικά). Τα απογεύματα ήταν αφιερωμένα σε συναντήσεις ομάδων
και συζητήσεις επάνω σε συγκεκριμένα ερωτηματολόγια που είχαν επεξεργαστεί
οι εισηγητές. Δεν αποκλείστηκαν από τη μελέτη καυτά θέματα που απασχολούν
συχνά την επικαιρότητα.
Το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του και τους προβληματισμούς
του, την Ευχαριστία και το γεύμα μας ο καρδινάλιος Carlo Maria Martini, αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου.
ΑΠΟ ΤΑ
ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ
|
Εκατοντάδες ήταν εκείνες οι γυναίκες της Τήνου
που διάλεξαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων να ζήσουν το μοναχικό
ιδεώδες. Οι περισσότερες απ’ αυτές εντάχθηκαν σε μοναχικά τάγματα και
πιο συγκεκριμένα στα τάγματα των Ουρσουλινών και των Φραγκισκανίδων
των σπιτιών και έζησαν μέσα στις ενορίες τους τον δύσκολο δρόμο που
διάλεξαν. Τα ονόματα των περισσότερων απ’ αυτές τα συγκέντρωσε τα τελευταία
χρόνια ο π. Αντώνης Φόνσος σε δυο άρθρα που δημοσιεύτηκαν στον 3ο
και 4ο τόμο των «Τηνιακών Αναλέκτων». Όμως παραμένει ακόμα
ένας σημαντικός αριθμός καλογραιών που δε θα γίνουν ποτέ γνωστές, αφού
τα ονόματά τους δεν καταγράφτηκαν κάπου ή χάθηκαν τα σχετικά βιβλία
και έγγραφα. Άλλων, όμως, θα έρχονται σιγά-σιγά στην επιφάνεια και θα
προστίθενται στον κατάλογό τους.
Έτσι έχουμε ένα νέο όνομα να προσθέσουμε σ’
αυτόν τον κατάλογο. Είναι η Φραγκισκανίδα μοναχή από τη Βωλάξ που ονομαζόταν
Ελισάβετ Φοσκαρίνη, κόρη του Ιακώβου και της Αννέζας που έζησε στο δεύτερο
μισό του 17ου αιώνα. Όταν
αποφάσισε σε νεανική ηλικία, αφού ζούσαν οι γονείς της, να ενδυθεί το
ράσο του Αγ. Φραγκίσκου, ο πατέρας της Ιάκωβος Φοσκαρίνης του ποτέ Ανδρέα
και η σύζυγός του Αννέζα, συνέταξαν το προικοχάρτι της, στις 8 Μαρτίου
1755. Το κείμενο του εγγράφου, ιδιαίτερα σημαντικό και για τα τοπωνύμια
της περιοχής, το δημοσιεύουμε μεταφρασμένο από αντίγραφο (ΑΚΤ, Ενοριακό
Αρχείο Βωλάξ, φ. 3) έχει ως εξής:
Στο όνομα του Χριστού Αμήν. 1755 στις 8 Μαρτίου
στο χωριό Βωλάξ στο σπίτι του Ιακώβου Φοσκαρίνη του ποτέ Ανδρέα, με
την Αννέζα τη σύζυγό του, οι οποίοι επιθυμώντας η κόρη τους η λεγόμενη
Ελισάβετ να ενδυθεί το φόρεμα του σεραφειμικού Αγ. Φραγκίσκου με την
ευλογία του Κυρίου του Θεού και τη δική τους, της υπόσχονται ως προίκα
όσα ακολουθούν δηλαδή στη θυγατέρα τους τη λεγόμενη Ελισάβετ: Το κτήμα
στο Άσπρο Βουνί που συνορεύει ο Βαπτιστής Βιδάλ και ο Γιώργης Ασκαθάρης.
Επίσης στη θέση Κορακιά, το κτήμα με κήπο και με όλα του τα δέντρα και
όπως βρίσκεται και που συνορεύει ο Γιάννης Φοσκαρίνης και ο Τζώρτζης
Φερίγος. Επίσης τη αμμουδαριά στη θέση Καλαξινά μια παραγκαιριά που
συνορεύει ο Γιώργης Γκίζης και ο Αλεξανδρόπουλος. Στη θέση Ασκέλες το
κτήμα με μουριές που συνορεύει ο Γιάννης Καλούμενος και ο. Επίσης το κτήμα στο Βριάδο, εκείνη που έχω από
τη μητέρα μου και που συνορεύει ο ίδιος ο υποσχόμενος και ο Γιάννης
Καλούμενος, όπως βρίσκεται. Εοπίσης στο χωριό το κτήμα της Αλωνίστρας
που συνορεύει ο Γιώργης Φερίγος. Επίσης στην ίδια τοποθεσία μια συκιά.
Επίσης στη Σούπανη το κτήμα με αμπέλι και συκιές που συνορεύει ο Πιέρος
Τσικαλάς και ο Γιώργης Τσικαλάς. Επίσης το έξω σπιτάκι όσο θα ζουν οι
υποσχόμενοι και μετά τον θάνατό τους θα μπορεί (η μοναχή) να έχει το
μεγάλο σπίτι, οπότε θα πρέπει να αφήσει το μικρό. Επίσης όλα τα γυναικεία
της ρούχα και μια καρυδένια κασέλα όπως βρίσκεται.
Εγώ ο Δον Πέτρος Βιδάλ εφημέριος της Βωλάξ συνέταξα
το παρόν και βεβαιώνω τα παραπάνω και ήταν παρόντες μάρτυρες ο Μάρκος
Ξενόπουλος του Γιάννη και ο Ανδρέας Καλούμενος του Γιάννη.
===================================================================
|
της Καθολικής
Εκκλησίας
στην Ελλάδα |
Ανακοίνωση
της Γραμματείας της Ιεραρχίας μας, και όπως είχαμε προαναγγείλει στο
προηγούμενο φύλλο των Τ. Μ., κάνει γνωστό πως θα πραγματοποιηθεί στην
Αθήνα, την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2001 «Μικρή Σύναξη» της Καθολικής
Εκκλησίας στην Ελλάδα με θέμα μελέτης την «Αξιολόγηση και αξιοποίηση στην
Εκκλησία της Ελλάδος του προσκυνηματικού ταξιδιού του Αγίου Πατέρα στον
Άρειο Πάγο». Στη μικρή αυτή Σύναξη θα συμμετάσχουν τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, το Δ.
Σ. του Συνδέσμου Εφημεριακού
Κλήρου, η Μόνιμη Επιτροπή της ΕΚΜΕ, το Γραφείο Τύπου της Ιεραρχίας και
λαϊκοί εκπρόσωποι από όλες τις Εκκλησιαστικές Επαρχίες της πατρίδας
μας (συνολικά 26 άτομα). Τη διοργάνωση της Σύναξης την έχει αναλάβει
ο Σύνδεσμος των Εφημερίων. Θα ακουστούν εισηγήσεις από 4 εισηγητές και
θα ακολουθήσει ευρεία συζήτηση σε ολομέλεια και σε ομάδες όλων των θεμάτων
που θα θέσουν επί τάπητος οι εισηγητές. Από την Εκκλησιαστική Επαρχία
Νάξου-Τήνου κλπ προβλέπεται να συμμετάσχουν 3 λαϊκοί εκπρόσωποι.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
για τους ΜΕΛΛΟΝΥΜΦΟΥΣ
Σε εφαρμογή του Επισκοπικού
Διατάγματος για την προετοιμασία των μελλονύμφων (βλ. στις σσ. 7-8
του παρόντος τεύχους), γίνεται γνωστό προς τους πιστούς όλων των ενοριών,
πως για το υπόλοιπο του έτους 2001 και τους πρώτους μήνες του έτους
2002, οι νέοι που σκοπεύουν να τελέσουν μέσα σ’ αυτή την περίοδο τον
γάμο τους (Δεκέμβριος 2001 – Πάσχα 2002), οι κατηχητικές συναντήσεις
θα πραγματοποιηθούν στην Επισκοπή της Ξινάρας στις:
19 και
21 Νοεμβρίου, 7 μ. μ.
26 και
28 Νοεμβρίου, 7 μ. μ.
Σημ. Υπενθυμίζεται πως η συμμετοχή των μελλονύμφων
είναι υποχρεωτική!
ΤΟΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΕΣ
Υπενθυμίζουμε πως η 21η Οκτωβρίου είναι η Ημέρα η αφιερωμένη από
την Εκκλησία μας στις Ιεραποστολές. Το ιεραποστολικό έργο δεν είναι
αποκλειστική ευθύνη μόνο των ιεραποστόλων που διατρέχουν τους δρόμους
του κόσμου για να φέρουν το Ευαγγέλιο σε όλους τους ανθρώπους. Είναι
καθήκον όλων των πιστών, βάσει του Βαπτίσματός τους. Ας συνδράμουμε
τους εργάτες του Ευαγγελίου με την προσευχή μας και τον οβολό μας.
«T H N I A K A M H N Y M A T A»
Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών
Νάξου – Τήνου
– Μυκόνου – Άνδρου & Χίου
Υπεύθυνος έκδοσης:
π. Μάρκος Φώσκολος
Ταχ. Θυρίδα
8 *
842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *
842 01 ΤΗΝΟΣ
τηλ./fax (0283)
31359 – e-mail: pmftinos@thn.forthnet.gr
|
