Το Φρούριο της Τήνου
Απρίλιος - Ιούνιος 2005
Τεύχος 163 – Έτος 39


Αγαπητοί Φίλες και Φίλοι,

Στις 2 Απριλίου, άφησε την τελευταία του πνοή ο μεγάλος και αγαπητός σε όλους πάπας Ιωάννης-Παύλος Β΄. Ποιος δε συγκινήθηκε στο άκουσμα του θανάτου του! Ποιος δε δάκρυσε παρακολουθώντας την κηδεία του από την τηλεόραση! Ποιος δεν εντυπωσιάστηκε από το παγκόσμιο πένθος για το χαμό του ανθρώπου εκείνου που είχε έρθει σε επαφή με δισεκατομμύρια ανθρώπων έναν προς ένα!
Πράγματι, αυτός ήταν ο άνθρωπος που είχε την ικανότητα να συγκεντρώνει και να συναρπάζει εκατομμύρια κόσμου, ήταν ο μεγάλος ποιμένας που είχε τη δύναμη να αγκαλιάζει και να συνομιλεί με άτομα κάθε φυλής και γλώσσας, ήταν ο πνευματικός πατέρας που ποτέ δεν ξεχώρισε τα πνευματικά του παιδιά σε φίλους και εχθρούς.
Στον ύστατο χαιρετισμό, ολόκληρη η κοινωνία των Εθνών ήταν παρούσα, όλες οι θρησκείες που προσδοκούν την από Θεού ειρήνη ήταν εκεί. Το «κέντρο της γης» προς το οποίο συνέρεαν όλοι, την ημέρα εκείνη, ήταν η μεγάλη πλατεία της βασιλικής του Αγίου Πέτρου και κέντρο της πλατείας ήταν το σεπτό σκήνωμα του σεμνού Ιωάννη-Παύλου Β΄ μέσα στο λιτό φέρετρο.
Για να τον συνοδέψουν στην τελευταία του κατοικία συγκεντρώθηκαν κάθε κατηγορίας άνθρωποι: οι δυνατοί της γης αλλά και οι αδύναμοι, οι περιθωριοποιημένοι, οι παραμελημένοι άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε γενιάς ήταν εκεί νέοι και νέες, γέροντες και γερόντισσες, άνδρες και γυναίκες, υγιείς και άρρωστοι όλοι στριμωγμένοι στους δρόμους της Ρώμης ή μέσα από τα ΜΜΕ. Όλοι ήταν εκεί. Τις μέρες εκείνες έφθασαν στη Ρώμη περισσότεροι από ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι με περισυλλογή και απόλυτη τάξη, χωρίς το παραμικρό σοβαρό επεισόδιο.
Όλοι συνέρεαν προς το σκήνωμα του πάπα, ο οποίος, στα Ενωμένα Έθνη, στη Νέα Υόρκη το 1995, μίλησε και υποστήριξε την ενότητα της μεγάλης Οικογένειας των Εθνών που υπεραμύνθηκε την παγκοσμιοποίηση της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών που κήρυξε και αγωνίστηκε μέχρι τέλους για την ειρήνη.
Όλοι, οι μεγάλοι και οι μικροί της γης, συγκεντρωμένοι από τον Ιωάννη-Παύλο Β΄ γύρω από το Ευαγγέλιο του Χριστού, του οποίου ο αέρας γύριζε αργά-αργά τα φύλλα, αντάλλαξαν μεταξύ τους το χαιρετισμό της ειρήνης και της συμφιλίωσης, όπως μας καλεί να το κάνουμε η λατρευτική μας πράξη. Προαιώνιοι εχθροί, που μέχρι τότε απέφευγαν ακόμη και τα βλέμματά τους να διασταυρώσουν, την ημέρα εκείνη φάνηκαν να δίνουν τα χέρια και να εύχονται αμοιβαία την ειρήνη.
Μαζί με τους αρχηγούς των κρατών και τους εστεμμένους, παρόντες ήταν και οι εκπρόσωποι και αρχηγοί των διαφόρων θρησκειών. Εκείνοι τους οποίους, για πρώτη φορά, ο Ιωάννης-Παύλος Β΄ είχε συγκεντρώσει στην Ασίζη, το 1986 και το 2002, στο όνομα της ειρήνης, για να προσευχηθούν όλοι μαζί στον ένα και μοναδικό Θεό. Διότι, όπως είχε πει τότε: «Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το όνομα του Θεού για να προωθούμε τον πόλεμο, τη βία και την αδικία».
Την ενότητα της μιας του Χριστού Εκκλησίας ζήσαμε εκείνη την Παρασκευή, στις 8 Απριλίου, ενώ κηδεύαμε τον Ιωάννη-Παύλο Β΄. Ενότητα που τόσο και ο ίδιος είχε επιθυμήσει όσο ζούσε και για την οποία τόσο πολύ είχε εργαστεί. Διακαής του πόθος, η ευχή του Κυρία: «Ίνα πάντες έν ώσιν». Στους εκπροσώπους όλων των Εκκλησιών επαναλάμβανε το μήνυμά του: «Ενότητα, ώστε η μαρτυρία για το Χριστό να είναι πιστευτή, ενότητα που δε σημαίνει ομοιομορφία». Και μας καλούσε όλους να κάνουμε τα πάντα για να προβάλουμε την «ορατή ενότητα του Σώματος του Χριστού».

Τι, λοιπόν; Τα δάκρυά μας ήταν ψεύτικα; Η συγκίνησή μας ήταν επιφανειακή; Η μετάβασή μας στη Ρώμη ήταν για προσωπική μας επίδειξη; Ιδού τώρα η ώρα να δείξουμε ότι όσα ζήσαμε την ημέρα εκείνη ήταν αληθινά!

π. Σεβαστιανός Φρέρης

top

Το ραντεβού της Κυριακής

Με τα νέα εργασιακά προγράμματα και τις μαζεμένες αργίες στο τέλος της Εβδομάδας, που μπορεί να πάνε από την Πέμπτη μέχρι και τη Δευτέρα, η Κυριακή δεν είναι πια αυτό που ήταν παλιά. Άλλοι θα μιλήσουν για τη χαμένη εβδομάδα και άλλοι για το «Μεγάλο Σαββατοκύριακο». Τη συμβαίνει όμως με την Κυριακή, την Ημέρα του Κυρίου, και τη θέση που πρέπει να κατέχει στη ζωή του χριστιανού;
Δεν είναι δυνατό να προχωρήσει κανείς στο δρόμο της προσωπικής προσευχής χωρίς να ανήκει επίσης σε μια κοινότητα. Την Κυριακή, όλα αρχίζουν, όλα ξαναρχίζουν. Πρώτη ημέρα της εβδομάδας, η Κυριακή εγγράφει στο κέντρο της το ραντεβού για την ελπίδα που έχουν όλοι οι βαφτισμένοι, την ελπίδα που βασίζεται στην ανάσταση του Χριστού, την ελπίδα της σωτηρίας που μας χάρισε ο Θεός. Στο ραντεβού της Κυριακής είναι η συνάντησή μας με το Λόγο του Θεού και είναι επίσης η συνάντηση με μια Κοινότητα. Μια συνάντηση που μας προσφέρει ο Θεός, και μια συνάντηση που αποδεχόμαστε μέσα σε μια Κοινότητα. Ήδη από την επομένη της πρώτης Πεντηκοστής, η Εκκλησία καλεί στο τραπέζι του Κυρίου, όπου ο ίδιος Εκείνος μας μοιράζει τον άρτο του Λόγου και τον άρτο της Ευχαριστίας. Και η ίδια εκείνη συνάντηση μας προσφέρεται ακόμη σήμερα, κάθε Κυριακή.
Η Ευχαριστία μας κάνει να επιθυμούμε το Θεό. Είναι συνάντηση με το Χριστό, αλλά δεν είναι τόσο ο άνθρωπος που, επιθυμώντας να συναντήσει το Θεό, βαδίζει προς το τραπέζι της Ευχαριστίας, όσο ο ίδιος ο Θεός που πλησιάζει τον άνθρωπο και προσφέρεται σ’ αυτόν. Αυτή η συνάντηση μας προσφέρεται κάθε μέρα, ιδιαίτερα όμως την Κυριακή, για να τελέσουμε την ανάμνηση του πασχαλινού Μυστηρίου. Ο Θεός μάς σώζει. Η Κυριακή είναι η κατεξοχήν συνάντηση για να δημιουργηθεί η Κοινότητα. Εκεί γεννιέται και ξαναγεννιέται η Κοινότητα, και εκεί γίνεται αντιληπτή η έλλειψη εκείνων που λείπουν. Σαν ένα κομμάτι που λείπει από το σώμα μας. Κι αν από τους απόντες δε λείπει η κυριακάτικη συνάντηση, εκείνοι λείπουν από την Κοινότητα της Κυριακής.
Γεννιέται μέσα μας η επιθυμία να λάβουμε το σώμα του Χριστού. Και με την ίδια αυτή κίνηση γινόμαστε σώμα του. Ο Χριστός μας παίρνει στο Σώμα του. Μας καθιστά Εκκλησία του. Η Ευχαριστία μας αποστέλλει στους δρόμους του κόσμου προς εκείνους των οποίων η έλλειψη γίνεται αισθητή στην Κοινότητα. Η Ευχαριστία μας ωθεί και μας καλεί στο εργαστήρι του κόσμου. Μας ωθεί και μας καλεί να θυσιαστούμε για τον κόσμο, όπως και ο Χριστός θυσιάστηκε για μας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΗΣ
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
ΣΤΟ ΕΞΩΜΒΟΥΡΓΟ ΤΗΝΟΥ
7 - 10 ΙΟΥΛΙΟΥ


Πέμπτη, 7 Ιουλίου
Παραμονή της Εορτής της Ιεράς Καρδίας του Ιησού

• Στις 8.30 μ.μ. Η Θεία Λειτουργία.
• Στις 10.30 μ.μ. Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου
Εορτή της Ιεράς Καρδίας του Ιησού

(Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ θα γυρίσει όπως κάθε Α΄ Παρασκευή.
Αναχώρηση από τη Χώρα Τήνου στις 8.30 π.μ.)
• 9.30 π.μ. Επίσημη θεία Λειτουργία
• 8,30 μ.μ. Κατηχητική ομιλία από Σεβασμ. π. Ιωάννη Σπιτέρη
Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας
• 10 μ.μ. Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα.

Σάββατο, 9 Ιουλίου
• Στις 9 π.μ. & 8.30 μ.μ. Η Θεία Λειτουργία.
• Στις 10.30 μ.μ. Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα.
Την προσευχή μας θα οδηγήσει ο σεβασμ, π. Νικόλαος Φώσκολος
Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Αθήνας

Κυριακή, 10 Ιουλίου
Ημέρα της Πανελλήνιας Πανήγυρης
προς τιμή της Ιεράς Καρδίας του Ιησού

• Στις 7 π.μ. & 8.30 π.μ. Η Θεία Λειτουργία.
• Στις 10.30 π.μ. Η Αρχιερατική Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και συλλειτουργία όλων των επισκόπων μας, επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο των Πεσόντων και κατάθεση στεφάνου.
(Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ θα γυρίσει όπως κάθε Α΄ Παρασκευή. Αναχώρηση από τη Χώρα Τήνου στις 9.30 π.μ.)

Λίγο πριν και κατά τις Ακολουθίες θα υπάρχει εξομολόγος στη διάθεση των πιστών.

top


ΚΑΠΟΙΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ


• Την Παρασκευή, 8 Ιουλίου (ημέρα της εορτής της Ιεράς Καρδίας του Ιησού) και την Κυριακή, 10 Ιουλίου (ημέρα της Πανήγυρης) Λεωφορεία του ΚΤΕΛ Τήνου θα κινηθούν για τη διευκόλυνση των πιστών, όπως κινούνται κάθε πρώτη Παρασκευή του μήνα (προσοχή στις ώρες)

• Για Διανυκτέρευση και για φαγητό στους χώρους του Προσκυνητηρίου, επικοινωνήσετε με κάποιον από τους κατά τόπους αντιπροσώπους, ή απευθείας με τους αρμόδιους:

Τήνος:π. Σεβαστιανός Φρέρης (Λουτρά) 22830 51492
ή 6978194922
Αθήνα: κ. Δημήτρης Βακόνδιος, τηλ. 2102779249
ή 6973090393.
Σύρος: κ. Γεωργία Πρίντεζη, τηλ. 2281042274
κ. Μαγδαληνή Πρίντεζη, τηλ. 22810 82020.
Τηλέφωνο Εξωμβούργου 22830 41364

• Τηλέφωνα για Πληροφορίες σχετικά με τα πλοία:

Δρομολόγια Πλοίων : 1440 ? Ραφήνα: 22940 28888
Σύρος : 22810 82680 ? Τήνος : 22830 22348

• Άλλα χρήσιμα τηλέφωνα:

ΚΤΕΛ Τήνου τηλ. 22830 22440.
ΤΑΞΙ Τήνου τηλ. 22830 22470.

Οι χώροι του Προσκυνητηρίου (δωμάτια και κοιτώνες) παραμένουν πάντοτε στη διάθεση των προσκυνητών που θα ήθελαν να διανυκτερεύσουν στο Εξώμβουργο ή να ζήσουν εκεί κάποιες μέρες περισυλλογής. Πάντοτε με προηγούμενη συνεννόηση.
Αρμόδιος: π. Σεβαστιανός Φρέρης, τηλ. 6978194922

Οι προσφορές σας κατά το έτος 2004-2005 διατίθενται ήδη για τον ευπρεπισμό των δωματίων ώστε να μπορούμε να φιλοξενούμε με αξιοπρέπεια τους προσκυνητές.

Σας ευχαριστώ.

top

Προσεύχομαι με τους Ψαλμούς

Ψαλμός 83

2 Πόσο αγαπητοί είναι οι χώροι της λατρείας σου,
Κύριε του σύμπαντος!
3 Λιώνει η ψυχή μου από τον πόθο για του Κυρίου τις αυλές
Χαράς τραγούδια λέει η καρδιά και το κορμί μου
για τον αληθινό Θεό.
4 Και το σπουργίτι ακόμα βρήκε στέγη
κι η χελιδόνα τη φωλιά της για ν’ αποθέσει τα μικρά της,
στα θυσιαστήριά σου, Κύριε του σύμπαντος,
Θεέ μου και βασιλιά μου.
5 Μακάριοι όσοι μένουν στο ναό σου
αδιάκοπα σε υμνούν!

6 Μακάριοι οι άνθρωποι
που η δύναμή τους βρίσκεται σ’ εσένα
που επιθυμούν να ’ρθούν προσκυνητές στον άγιο σου ναό!
7 Όταν περνούν του θρήνου την κοιλάδα
τη μεταλλάζουν σε πεδιάδα των πηγών
κι οι πρώιμες βροχές της ρίχνουν ευλογίες.
8 Πορεύονται από δύναμη σε δύναμη
ώσπου μπρος στο Θεό των θεών να ’ρθούνε στη Σιών.

9 Κύριε, του σύμπαντος Θεέ, άκου την προσευχή μου
προσεκτικά άκουσέ με, Θεέ του Ιακώβ.
10 Κοίταξε, Θεέ, εσύ που είσ’ ασπίδα μας,
ρίξε το βλέμμα σου στην όψη του εκλεκτού σου.

11 Μια μέρα στις αυλές σου, Θεέ μου,
καλύτερη είναι από χιλιάδες
κάλλιο να στέκω στου ναού σου το κατώφλι,
παρά να ζω στων ασεβών τα δώματα.

12 Ήλιος κι ασπίδα είν’ ο Κύριος ο Θεός,
χάρη και δόξα δίνει ο Κύριος
κανένα δεν αρνιέται αγαθό
σ’ αυτούς που ζούνε άμεμπτα.

13 Κύριε του σύμπαντος,
μακάριοι οι άνθρωποι που ελπίζουνε σ’ εσένα!

Πρόκειται εδώ για ένα άσμα τρυφερό, που διακατέχεται ολόκληρο από τη μυστική πνοή του Θεού της ζωής, που επανειλημμένα αναφέρεται ως «Ιαχβέ Σαβαώθ», δηλαδή ο Κύριος των αστέρων, και επομένως του Σύμπαντος. Ακόμη, ο τίτλος αυτός μας θυμίζει το στενό δεσμό με την Κιβωτό που περιείχε τις πλάκες του νόμου και φυλασσόταν μέσα στο Ναό: «Η Κιβωτός του Ιαχβέ Σαβαώθ, ο καθήμενος πάνω στα Χερουβείμ» (1 Σαμ. 4,4). Η Κιβωτός ήταν το σύμβολο της προστασίας του Θεού, ιδιαίτερα τις μέρες του πολέμου και του μεγάλου κινδύνου.
Η εικόνα του ναού είναι παρούσα: με την τρυφερή και θαυ-μάσια ζωγραφιά των πουλιών που εγκατάστησαν τη φωλιά τους στο θυσιαστήριο του Κυρίου, προνόμιο της εύνοιας του Θεού. Μια αναπαράσταση της ευτυχίας όσων μένουν προσκολλημένοι στον οίκο του Υψίστου, γευόμενοι μαζί του την οικειότητα και τη ειρήνη του. Το είναι ολόκληρο του πιστού, πράγματι, είναι στραμμένο προς τον Κύριο: «Λιώνει η ψυχή μου από τον πόθο για του Κυρίου τις αυλές Χαράς τραγούδια λέει η καρδιά και το κορμί μου για τον αληθινό Θεό» (εδ. 3). Και ο προσκυνητής εκφράζει τη χαρά του να μείνει για λίγο στις αυλές του οίκου του Θεού.
Στο θυσιαστήριο του Υψίστου βρίσκεται το φως, η ζωή, η χαρά: «Ήλιος κι ασπίδα είν’ ο Κύριος ο Θεός, χάρη και δόξα δίνει ο Κύριος κανένα δεν αρνιέται αγαθό σ’ αυτούς που ζούνε άμεμπτα» (εδ. 12-13).
Με την εικόνα της πορείας και του δρόμου, ο ψαλμωδός μας δίνει μια άλλη αίσθηση του προσκυνήματος. Αν εκείνος που κατοικεί σταθερά στα θυσιαστήρια του Κυρίου είναι ευτυχής, πιο ευτυχής ακόμη είναι εκείνος που αποφασίζει να βαδίσει την πορεία της πίστης προς το Θεό των θεών και μέχρι τη Σιών. «Μακάριοι οι άνθρωποι που η δύναμή τους βρίσκεται σ’ εσένα που επιθυμούν να ’ρθούν προσκυνητές στον άγιο σου ναό!». Και οι Πατέρες της Εκκλησίας βλέπουν την απόλυτη χαρά και ευτυχία, σ’ αυτή την προσκυνηματική πορεία προς τις «αιώνιες κατοικίες», όπου ο Θεός υποδέχεται τους φίλους του (βλ. Λκ.16,9).
Η πρώιμη βροχή είναι το προμήνυμα της μελλοντικής ευλογίας και το κοπιαστικό ταξίδι μέσα από την κοιλάδα του θρήνου μεταλλάσσεται σε πεδιάδα αστείρευτων πηγών, χάρη στη προσεχή συνάντηση με το Θεό που μας παρέχει δύναμη, ακούει τις προσευχές μας, γίνεται προστασία μας και ασπίδα μας.
Βαδίζουμε, λοιπόν, με στόχο την ειρήνη και την κοινωνία μας μαζί του. Μαζί με τον ψαλμωδό αδιάκοπα επανα-λαμβάνουμε μες’ την καρδιά μας: «Κύριε του σύμπαντος, μακάριοι οι άνθρωποι που ελπίζουνε σ’ εσένα!»

top

Ο Πνευματικός Σύμβουλος

Στο ερώτημα: «Σε τι χρησιμεύει ένας Πνευματικός Σύμβουλος;», θα μπορούσαμε να απαντήσουμε: «Για να βλέπουμε καλύτερα».
Πράγματι, ο κάθε ειλικρινής και ευσυνείδητος άνθρωπος, φθάνει σε στιγμές που, μέσα στην καθημερινή ζωή, έχει ανάγκη από τη συμβουλή κάποιου άλλου προκειμένου να πάρει μιαν απόφαση, να χαράξει μια πορεία, για να ελέγξει τη μέχρι τώρα πορεία του. Τη συμβουλή μπορώ να τη ζητήσω για την εργασία μου, για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μου, για μια αγορά που θέλω να κάνω, για το ξεκίνημα μιας επιχείρησης. Για όλα αυτά, όσο κι αν έχω εμπιστοσύνη στη προσωπική μου κρίση, πάντα έχω ανάγκη να ακούσω και τη γνώμη κάποιου άλλου, πιο ειδικού από μένα, κάποιου φίλου, κάποιου έμπιστου προσώπου. Ακούγοντας τη γνώμη του άλλου, βλέπω καλύτερα πώς να ενεργήσω στο συγκεκριμένο τομέα.
Στον πνευματικό τομέα ισχύει ο ίδιος κανόνας. Για να προχωρήσω σωστά στον πνευματικό τομέα, για να καλλιεργήσω ορθά την πνευματική μου ζωή, για να βιώσω την πίστη μου, έχω ανάγκη από τη γνώμη κάποιου που είναι πιο έμπειρος στα πνευματικά πράγματα. Αυτό όμως, πρέπει να γίνει κάτω από κάποιες προϋποθέσεις.

Μην πειράξεις την ελευθερία μου!
Απαραίτητος όρος γι’ αυτή τη συνεργασία είναι η απόλυτη ελευθερία και από τις δυο πλευρές. Αυτό που επιδιώκω, προστρέχοντας στον πνευματικό σύμβουλο, είναι να εμπεδώσω την πίστη μου και να καταστήσω το Θεό παρόντα στη ζωή μου. Γι’ αυτό ανοίγω την καρδιά μου και σε κάποιον άλλο. Ο πνευματικός σύμβουλος δεν αποφασίζει για μένα! Μαζί μου ανιχνεύει τα σημεία της παρουσίας του Θεού μέσα μου, χωρίς προκατάληψη και με πλήρη ελευθερία και δική του και δική μου. Γιατί όπου δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει ούτε ο Θεός.

Ο πνευματικός σύμβουλος, ένας φίλος του Θεού!
Πρέπει, άραγε, ο πνευματικός σύμβουλος να είναι ιερέας; Ίσως ναι! Ένας ιερέας, πράγματι, πρέπει να είναι φίλος του Θεού. Όμως, ευτυχώς, φίλοι του Θεού δεν είναι μόνο οι ιερείς. Υπάρχουν πολλοί λαϊκοί, άνδρες και γυναίκες, που μπορούν να μας δώσουν όχι μόνο σωστές αλλά και πολύτιμες συμβουλές και να μας βοηθήσουν στην αναζήτηση του Θεού. Όμως προσοχή! Να είναι ένα μόνο άτομο! Για τα πνευματικά πράγματα, δεν ψωνίζουμε από τη λαϊκή … Δεν εμπιστευόμαστε την πνευματική μας ζωή σε χίλιους δυο. Αυτό θα ήταν ανώφελο και κακό. Επιλέγουμε ένα άτομο που ξέρει να ακούει τον άλλο, που αφήνει την πρώτη θέση στο Θεό, που προσεύχεται μαζί μας, που μας μιλάει με σεβασμό και αγάπη, που σέβεται την ελευθερία μας. Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, η καλή συμβουλή είναι έργο του ίδιου του Θεού.

Πώς, πού, πόσο, πότε;
Είναι καλό, κάθε τόσο, να ελέγχω την πορεία της πνευματικής μου ζωής. Να δω το δρόμο που διένυσα! Κάπου ίσως να χρειάζεται βελτίωση, αλλού να χρειάζεται περισσότερη επιμονή … Γι’ αυτό, μια συνάντηση με τον Πνευματικό μου κάθε τόσο, ίσως να είναι αρκετή. Αν τώρα αντιλαμβάνομαι ότι μέχρι τώρα βάδισα σε λάθος δρόμο και θέλω να διορθώσω, ίσως να χρειαστεί να πυκνώσω αυτές τις συναντήσεις. Κι αν πρόκειται να πάρω μια σημαντική απόφαση και χρειάζομαι περισσότερο φως, ίσως να χρειαστούν ακόμη πιο συχνές και πυκνές συναντήσεις.
Η συνάντηση με τον πνευματικό είναι όπως όταν κοιταζόμαστε στον καθρέπτη: όσο πιο καθαρά τοποθετούμαστε μπροστά σ’ αυτόν, τόσο περισσότερο γίνεται αντιληπτό ό,τι ασχημίζει το πρόσωπό μας και τόσο πιο εύκολα μπορούμε να το διορθώσουμε. Και ο χρόνος που μένουμε μπροστά στον καθρέπτη, δεν πρέπει να είναι ούτε αλόγιστος ούτε τσιγκούνικος. Πρέπει να είναι τόσος, όσος χρειάζεται.
Δε συναντώ τον πνευματικό μου απροετοίμαστα. Για να του μιλήσω πρέπει να προετοιμαστώ, να σκεφτώ αυτά που πρέπει να του πω. Όχι για να τα ωραιοποιήσω, αλλά για να είμαι ειλικρινής μπροστά του. Γι’ αυτό χρειάζεται μια στιγμή περισυλλογής κατά την οποία θα εξετάσω τον εαυτό μου, να δω πώς αντιλήφθηκα την παρουσία του Θεού μέσ’ τη ζωή μου. Ίσως να χρειαστεί να κρατήσω και κάποια σημείωση. Και, βέβαια, χρειάζεται πάντα η προσευχή: να αισθανθώ μικρός μπροστά στον Κύριο, να του ζητήσω να με φωτίσει και να με κάνει άξιο να δεχθώ τη βοήθεια του.
Ο Πνευματικός δε θα μας δώσει στο τέλος μια συνταγή. Όμως σ’ ένα διάλογο φιλικό, θα μας βοηθήσει να ξαναδούμε, μπροστά στον Κύριο, μια περίοδο της ζωής μας, μια συγκεκριμένη περίπτωση που θέλουμε να διαλευκάνουμε, και θα συζητήσουμε μαζί σαν σε μια προσευχή.


Σ.Φ

top


Η οργή

Η οργή μάς παραμορφώνει και μας τυφλώνει. Από πλευράς υγείας του σώματος, η οργή κάνει κακό: η αναπνοή κόβεται, οι κτύποι της καρδιάς αυξάνουν, η αρτηριακή πίεση αυξάνει … Όλα αυτά μπορούν να επιφέρουν το αίσθημα του πνιγμού, αφού πράγματι μας λείπει αέρας στους πνεύμονες.
Όμως, κακό για το σώμα, η οργή είναι επίσης κακό για την ψυχή, αφού δε μας αφήνει να βρούμε την εσωτερική ειρήνη. Η αποτύφλωση είναι πλήρης. Με την οργή, ο άνθρωπος χάνει τον αυτοέλεγχο, τρελαίνεται. Πράγματι, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «είναι τρελός κανείς, όσο διαρκεί η οργή του», ενώ ο άγιος Βασίλειος μιλάει για «στιγμιαία τρέλα».
Όταν οργίζεται κανείς, χάνει κάθε του ελευθερία. Χάνουμε τα λόγια μας, δεν ξέρουμε τι λέμε. Ποιος δε μετάνιωσε για την όποια στιγμή οργής του; Ποιος δεν είπε λόγια, τη στιγμή της οργής του, για τα οποία μετάνιωσε αργότερα; Ποιος εξέφρασε δήθεν αποφάσεις του, τις οποίες με τίποτα δε θα ήθελε να τις τηρήσει μετά το θυμό του; Πόσες πολύχρονες φιλίες δεν καταστράφηκαν εξαιτίας μιας στιγμής οργής;
Σοφή η φράση του ψαλμού 141: «Βάλε μου, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου, φράχτη στη θύρα των χειλιών μου. Την καρδιά μου, συγκράτησέ την από την κλίση της στο κακό» (Ψλ. 141,3-4).
Κακή σύμβουλος είναι η οργή, επειδή μας οδηγεί σε χώρους τους οποίους δεν ελέγχουμε. Είναι ακόμη επικίνδυνη επειδή δε μας αφήνει να κινηθούμε ελεύθερα και να αναπτυχθούμε ψυχικά και πνευματικά. Μας ξαναθυμίζει ό,τι άσχημο μάς έχει συμβεί στη ζωή μας, κάποια ταπείνωση, κάποια αδικία, και μας παροτρύνει να αισθανθούμε και πάλι μίσος και εχθρότητα απέναντι στους άλλους. Έτσι, μας κάνει να ζούμε μέσα στην καχυποψία και στην απομόνωση, να είμαστε συνεχώς κακοδιάθετοι και να αισθανόμαστε μέσα μας μια πικρή γεύση από τη ζωή.
Έτσι δημιουργείται μια κατάσταση που, ασφαλώς, δεν είναι καθόλου ευχάριστη για μας. Όμως να ξέρουμε ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι καθόλου ευχάριστη επίσης και για τους γύρω μας, οι οποίοι, δυστυχώς, πολλές φορές μας εγκαταλείπουν.

Σκοπός του μηνός Ιουλίου 2005

Για τους χριστιανούς, ώστε να είναι προσεκτικοί στις ευαισθησίες και στις απαιτήσεις των άλλων, χωρίς ποτέ να αποκρύψουν τις ριζοσπαστικές απαιτήσεις του ευαγγελικού μηνύματος

Υπήρξε μια μεγάλη χρονική περίοδος, που διάρκεσε για πολλούς αιώνες, κατά την οποία μπορούσαμε να ξεχωρίζουμε τους πιστούς μιας θρησκείας κατά περιοχές. Αλλού ήταν οι μωαμεθανοί, αλλού οι βουδιστές, αλλού οι χριστιανοί. Οι πιστοί της κάθε θρησκείας μπορούσαν λοιπόν να ζουν ανεπηρέαστοι από τους πιστούς της άλλης, αλλά και δεν είχαν να δώσουν λόγο σε κανένα για το και το πώς πίστευαν, αφού όλοι οι κάτοικοι μιας περιοχής λάτρευαν το Θεό με τον ίδιο τρόπο.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Με τη μετακίνηση των πληθυσμών βλέπουμε να εγκαθίστανται πιστοί άλλων θρησκειών σε περιοχές που μέχρι τώρα κατοικούνταν από χριστιανούς. Κι ακόμη, με την ίδια μετακίνηση των ανθρώπων πάνω στη γη, πολλοί βαφτισμένοι χριστιανοί βρίσκονται εγκαταστημένοι σε περιοχές όπου ο χριστιανισμός αποτελεί μειονότητα.
Μπροστά στη νέα αυτή κατάσταση που δημιουργείται από την παγκοσμιοποίηση, η Εκκλησία μας ζητά να προσευχηθούμε για δυο πράγματα: πρώτα μας ζητά να προσέξουμε και να σεβαστούμε τις ευαισθησίες και τις απαιτήσεις των πιστών των άλλων θρησκειών καθώς και τις ευαισθησίες και τις απαιτήσεις των άλλων τρόπων της αποδιδόμενης λατρείας προς το Θεό. Ο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά ένας, και με οποιοδήποτε όνομα ή με οποιονδήποτε τρόπο κι αν τον επικαλούνται οι άνθρωποι, είναι πάντα ο ίδιος Θεός, για τον οποίο, εμείς οι χριστιανοί γνωρίζουμε ότι είναι Πατέρας όλων των ανθρώπων και μας αγαπά όλους. Το παράδειγμα, στο σημείο αυτό, μας το έδωσε ο αείμνηστος πάπας Ιωάννης-Παύλος Β΄, ο οποίος και κάλεσε όλους τους αρχηγούς των γνωστών Εκκλησιών και θρησκειών για να συμπροσευχηθούν όλοι μαζί.
Η Εκκλησία όμως μας καλεί να προσευχηθούμε και για ένα δεύτερο πράγμα: να ξέρουμε να εκφράζουμε και να διατυπώνουμε τις ριζοσπαστικές απαιτήσεις του ευαγγελικού μηνύματος, που αναγγέλθηκε στους ανθρώπους από τον Ιησού Χριστό και που εμείς οι χριστιανοί παραλάβαμε μέσω των αποστόλων. Ο σεβασμός προς τις άλλες θρησκείες δε σημαίνει ότι εμείς πρέπει να προδώσουμε την πίστη μας και την εμπιστοσύνη μας στον Ιησού Χριστό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πρέπει να ισχυροποιήσουμε την πίστη μας στο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Επειδή, για να αναγγείλουμε το Ευαγγέλιο της ελπίδας, είναι απαραίτητο να έχουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι μια ισχυρή πιστότητα στο Ευαγγέλιο. Γιατί η μαρτυρία ελπίδας που θα δώσουμε θα είναι αληθινή και διαρκείας στο μέτρο που ο λόγος μας θα είναι αληθινός και βασισμένος στη βεβαιότητα του αναστημένου Χριστού.

top

Σκοπός του μηνός Αυγούστου 2005

Για την παγκόσμια Ημέρα των Νέων, ώστε να εγείρει στους νέους την επιθυμία να συναντήσουν το Χριστό και να βρουν σ’ αυτόν τον οδηγό της ζωής τους.

Όλοι μας έτυχε να δούμε από την τηλεόραση κάποια από τις μεγάλες παγκόσμιες συγκεντρώσεις της νεολαίας γύρω από το πάπα. Πρόκειται για μερικά εκατομμύρια νέους και νέες, από όλο τον κόσμο, με διαφορετική πολιτιστική προέλευση, ακόμη και με διαφορετικά θρησκευτικά πιστεύω, αλλά που έχουν κοινή τη θέληση να αναζητήσουν ένα νόημα στη ζωή τους. Πολλοί από τους νέους που συγκεντρώνονται σ’ αυτές τις συναντήσεις δεν έχουν καμιά θρησκευτική παιδεία, και αρκετοί δεν είναι ούτε καν βαφτισμένοι. Όλοι τους, ο καθένας και από κάτι, κουβαλούν επάνω τους διάφορες δοκιμασίες που χαρακτηρίζουν την εποχή μας: τις πληγές του πολέμου, την έλλειψη στοργής από μια διαλυμένη οικογένεια, τον πόνο της πείνας, τη θλίψη της ανεργίας, την άνοια της αφθονίας.
Όλοι τους όμως κουβαλούν μέσα τους, ακριβώς επειδή είναι νέοι, την πίστη τους σε μια μελλοντική ευτυχία και δε θέλουν να δεχθούν την απαισιοδοξία του σκεπτικισμού και της απελπισίας, που χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα τη γερασμένη κοινωνία μας.
Τι προσφέρεται, λοιπόν, στους νέους που συμμετέχουν σ’ αυτές τις παγκόσμιες συναντήσεις;
Πρώτον, σε όλους προσφέρεται να βιώσουν μια καθαρά πνευματική εμπειρία. Όσοι πιστεύουν και βιώνουν έμπρακτα μια ζωή μέσα στην Εκκλησία, μπορούν να αισθανθούν πιο έντονα αυτή την εκκλησιακή και πνευματική ζωή, μαζί με αδελφούς που προέρχονται από τα διάφορα σημεία της γης. Η τέλεση της Ευχαριστίας, η προσέλευση στην Τράπεζα του Κυρίου και η μυστηριακή Κοινωνία στο Σώμα και στο Αίμα του Ιησού Χριστού, αλλά και όλες οι λατρευτικές εκδηλώσεις που γίνονται μέσα σ’ ένα κλίμα κηρυγματικό και κατηχητικό, δίνουν την ευκαιρία στους νέους να ξεφύγουν από τα όρια της υλιστικής νοοτροπίας και να στραφούν προς το υπερβατικό και το Θεό.
Δεύτερο, στις παγκόσμιες συναντήσεις οι νέοι βοηθούνται να ανακαλύψουν και να βιώσουν την πολιτιστική και θρησκευτική διάσταση της παγκοσμιοποίησης, μια διάσταση που συχνά παραμερίζεται ή και αγνοείται τελείως από τα ΜΜΕ. Οι νέοι, από μόνοι τους είναι ευαίσθητοι στο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και είναι πάντα πρόθυμοι να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους με τον περιορισμό αυτού του φαινομένου στα οικονομικά κριτήρια και στο χρήμα. Η κοινωνία που βιώνουν αυτές τις μέρες, πέρα από τις διαφορές τους, πολιτισμού, γλώσσας, εθνικότητας, μπορεί να τους κάνει να κατανοήσουν την παγκοσμιότητα της Εκκλησίας που ξέρει να αγκαλιάζει όλα τα έθνη και όλους τους λαούς.
Τέλος, σε μια κοινωνία όπου τα πάντα έρχονται και παρέρχονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σε μια κοινωνία που την πρώτη θέση κατέχει η διαφήμιση και το ζάπιγκ, η παγκόσμια συνάντηση προσφέρει στους νέους τη δυνατότητα να βιώσουν συγχρόνως τη προσωπική και την κοινοτική διάσταση της πίστης, βοηθούμενοι να ανακαλύψουν τη βαθιά ενότητα τού είναι τους και να συμφιλιώσουν μέσα τους πίστη και θρησκεία, αισθησιακό και λογική, συναίσθημα και πνευματικότητα.

Σκοπός του μηνός Σεπτεμβρίου 2005

Για το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία, ώστε να αναγνωριστεί από τις κυβερνήσεις όλων των λαών της γης.

Η θρησκεία εκφράζει τις βαθύτερες επιθυμίες του ανθρώπου, καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον κόσμο, καθοδηγεί τις σχέσεις του με τους άλλους. Κατά βάθος, η θρησκεία δίνει την απάντηση στο ερώτημα για το πραγματικό νόημα της ύπαρξης μέσα στον ατομικό και τον κοινωνικό τομέα. Η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί επομένως το κέντρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί, πράγματι, καθένας είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τη συνείδησή του σε κάθε περίπτωση, και κανένας δεν μπορεί να τον υποχρεώσει να ενεργήσει ενάντια σ’ αυτήν.
Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού, στο Διάταγμα για τη θρησκευτική ελευθερία, το λέει ξεκάθαρα: «Η Σύνοδος αυτή δηλώνει ότι ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Η ελευθερία αυτή συνίσταται στο ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από τον εξαναγκασμό, είτε αυτός προέρχεται από άτομα, είτε από κοινωνικές ομάδες είτε από οποιαδήποτε ανθρώπινη εξουσία έτσι ώστε στα θρησκευτικά θέματα κανένας να μην εξαναγκάζεται να ενεργεί ενάντια στη συνείδησή του, ούτε να εμποδίζεται, μέσα στα απαιτούμενα όρια, να ενεργεί σύμφωνα με την ίδια αυτή συνείδηση, ιδιωτικά ή δημόσια, ατομικά ή συλλογικά … Η απαίτηση αυτή της θρησκευτικής ελευθερίας μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία αφορά προπάντων τις αξίες του πνεύματος, και πάνω απ’ όλα την ελεύθερη εξάσκηση της θρησκείας μέσα στην Κοινωνία».
Η θρησκευτική αναζήτηση είναι αναζήτηση της αλήθειας, και η αναζήτηση της αλήθειας δεν μπορεί να γίνει παρά μέσα στην απόλυτη ελευθερία. Καμιά ανθρώπινη εξουσία δεν μπορεί να απαγορέψει ή να επιβάλλει οτιδήποτε σε θέματα θρησκευτικής ελευθερίας.
Στο μήνυμά του, για την παγκόσμια ημέρα ειρήνης (1 Ιανουαρίου 1988), ο αείμνηστος πάπας Ιωάννης-Παύλος Β΄ προσκαλούσε τους πιστούς των διαφόρων θρησκειών να συμβάλουν στην παγκόσμια ειρήνη και στην αρμονία του κόσμου μέσα από τη σταθερή δέσμευσή τους να σεβαστούν το δικαίωμα για τη θρησκευτική ελευθερία. Έγραφε τότε ο πάπας: «Οι πιστοί των διαφόρων θρησκειών θα πρέπει, ατομικά ο καθένας αλλά και συλλογικά όλοι μαζί, να εκφράζουν τις πεποιθήσεις τους, να οργανώνουν τη λατρεία τους και τις άλλες ιδιαίτερες δραστηριότητές τους με απόλυτο σεβασμό για τα δικαιώματα των ατόμων που δεν πρεσβεύουν την ίδια θρησκεία με αυτούς, ή ακόμη, και με τα άτομα που δεν πρεσβεύουν καμιά θρησκευτική πίστη».
Η παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου αναγνωρίζει το δικαίωμα για τη θρησκευτική ελευθερία και δίνει το δικαίωμα στον καθένα να εκφράζει ελεύθερα και δημόσια τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Όμως η αρχή αυτή πολύ απέχει από του να εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες και από όλους τους ανθρώπους.


Σ.Φ.


top


Νέα του Προσκυνητηρίου

• Το πρόγραμμα του Εξωμβούργου στο δια δίκτυο. Η «Ατζέντα» του Εξωμβούργου θα συνεχίζει να δίνει όλες τις πληροφορίες που παρέχει μέχρι σήμερα. Και εφέτος, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, θα κυκλοφορήσει η έκδοση για το 2006. Όμως, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, υπάρχουν και κάποιες εκδηλώσεις που γίνονται στο Προσκύνημα του Εξωμβούργου, οι οποίες δεν είναι δυνατό να προγραμματιστούν με ακρίβεια ένα χρόνο πριν. Για το λόγο αυτό, εδώ και μερικούς μήνες, το ακριβές πρόγραμμα των Εκδηλώσεών μας μπορείτε να το βρείτε και στην ιστοσελίδα μας:
• Η περσινή εμπειρία με τη καθημερινή παρουσία στο χώρο του Προσκυνήματος ήταν, κατά κοινή ομολογία, πολύ θετική. Εφέτος, δυστυχώς, η κ. Δομένικα δεν μπορεί να είναι μαζί μας. Την παρουσία στο Εξώμβουργο θα εξασφαλίσουν κοπέλες από το Δήμο Εξωμβούργου, οι οποίες, μαζί με όλα τα άλλα, θα λειτουργήσουν το κυλικείο για λογαριασμό του. Η καλή συνεργασία με τους διάφορους παράγοντες θα εξασφαλίσει και την επιτυχία.
• Τα πέντε επάνω δωμάτια. Είναι αλήθεια! Πολλές φορές δυσανασχέτησα με τη μακράς διαρκείας παρουσία των συνεργείων στους χώρους μας. Ξεκίνησαν το Γενάρη και τώρα τελειώνει ο Μάης, κι ακόμη είναι εδώ. Όμως τα πέντε επάνω δωμάτια έγιναν αγνώριστα. Όλα με καινούρια ντους/WC, καινούρια ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση, φρεσκοασπρισμένα και καθαρά, περιμένουν τους προσκυνητές για να τους εξασφαλίσουν μια άνετη και ευχάριστη διαμονή. Η καινούρια μόνωση της ταράτσας θα χαρίσει επίσης δροσιά, ακόμη και σε περίπτωση μεγάλου καύσωνα.
• Καινούριος χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Εφέτος προβλέπεται να μην έχουμε πρόβλημα για τη στάθμευση των αυτοκινήτων κατά την αθρόα προσέλευση του μεγάλου πανηγυριού. Όλο το χωράφι που βρίσκεται πίσω από το οικοδομικό συγκρότημα ευπρεπίστηκε, κτίστηκαν τα πεσμένα ντουβάρια γύρω γύρω και μεγάλο μηχάνημα ισοπέδωσε όλο το χώρο ώστε ελεύθερα και άνετα να μπορούν να παρκάρουν τα αυτοκίνητα. Εξάλλου εκεί θα μπορούν να φιλοξενηθούν και τα αυτοκίνητα των πολυάριθμων επισκεπτών που φθάνουν μέχρις εκεί, ιδιαίτερα κατά του θερινούς μήνες.
• Φαίνεται ότι γίνεται πλέον αντιληπτό πως είναι για το καλό του νησιού η αξιοποίηση του λόφου του Εξωμβούργου με τις αρχαιολογικές ανασκαφές, το Μεσαιωνικό Κάστρο, αλλά και τις δυο εκκλησίες. Όλα αυτά μαζί αποτελούν ένα τοπίο ελκυστικό και κατανυκτικό, από το οποίο δε λείπει και το ιστορικό ενδιαφέρον. Ο Δήμος Εξωμβούργου, σε συνεργασία με ιδιωτικές πρωτοβουλίες, φώτισε δοκιμαστικά κάποια τείχη του Κάστρου, ενώ προτίθεται να λειτουργήσει αναψυκτήριο για την εξυπηρέτηση των τουριστών και για όσους θα θελήσουν να συνδυάσουν τον απογευματινό καφέ με ένα περίπατο και μια στιγμή περισυλλογής και προσευχής. Το προσκύνημα της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, επικροτώντας την προσπάθεια αυτή και μέσα στα πλαίσια της καλής συνεργασίας που υπάρχει με το Δήμο, παραχωρεί το χώρο για το κυλικείο και το ηλεκτρικό ρεύμα για το φωτισμό.

Από 1 Μαρτίου έως 31 Μαΐου 2005 πρόσφεραν για τη στήριξη των δραστηριοτήτων του Πανελληνίου Προσκυνήματος της Ιεράς Καρδίας στο Εξώμβουργο :

100 Ευρώ πρόσφεραν : Καθολ. Νεολαία Σύρου.
75 Ευρώ πρόσφεραν : Αδελφές Τιμίου Σταυρού.
50 Ευρώ πρόσφεραν: Βιδάλη Ελισάβετ (εις Μνήμη Μαρίας Ζαλώνης, Σταματικής Ρουγγέρη), Ξενόπουλος Κωνσταντίνος, Καραβίτη Ζαχαρούλα, Ραμπέλλα/Φραγκίσκος.
40 Ευρώ πρόσφεραν: Ι. Μονή Παμμακαρίστου, Βουστίνος Κλαύδιος, Δουράτσου Καντιώ.
36 Ευρώ πρόσφεραν: Ενορία Φανερωμένης.
30 Ευρώ πρόσφεραν: Πρίντεζη Γεωργία.
20 Ευρώ πρόσφεραν: Χαρικιοπούλου (Κέχρος), Δελλατόλα Τερέζα, Δασκαλάκη Μαρουσώ, Ανώνυμος (Αθήνα), Πέτρος …, Ανώνυμος (καρδιανή), Ζαλώνη Τερέζα, Ρήγου Μαριέττα, Αρμάος Μάριος, Ρήγου Λουκία, Καλουμένου (Νταραμπάδος), Ανώνυμος, Μαραβέλια Νίνα, Μαραβέλια Αγνή, Ροττεμππεργκ Βικτωρία.
10 Ευρώ πρόσφεραν: Μποτετζάγιας Ανδρέας, Λεβαντίνου Ελένη, Μαραγκού Σπεράντσα, Ρούσσου Άννα, Ενορία Μάνα, Μαραγκός Πέτρος, Δελλατόλα Άννα/Μάρκος.
5 Ευρώ πρόσφεραν: Πρίντεζη Μαγδαληνή.
Σας Ευχαριστώ όλους για τις προσφορές σας.


Όλες οι προσφορές σας διατίθενται για τη συντήρηση των κτηρίων του Προσκυνήματος της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, στο Εξώμβουργο, και για την πραγματοποίηση των διαφόρων εκδηλώσεων και άλλων δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται εκεί.
Το περιοδικό «Το Φρούριο της Τήνου» συντηρείται από τις ίδιες προσφορές των ευλαβών και των προσκυνητών του Προσκυνητηρίου, γι’ αυτό και κάθε προσφορά σας είναι ευπρόσδεκτη. Όμως, αν κάποιος πιστός επιθυμεί να το λαβαίνει, μπορεί να το ζητήσει, με μόνη υποχρέωση να το διαβάζει.
Αν γνωρίζετε φίλους σας που θα ήθελαν να το λαβαίνουν, μη διστάσετε να μας δώσετε το όνομα και τη διεύθυνσή τους, και θα τους το στείλουμε δωρεάν.
π. Σεβαστιανός Φρέρης τηλ. 6978194922
κ. Μαρία Μαραγκού τηλ. 2108835911

 

top

home back